![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓๒ ภาษาบาลี อักษรไทย เถร.อ.๑ (ปรมตฺถที.๑) หน้าที่ ๑๐๐.
พฺยากโรนฺโต:-
๑- "ปญฺจ ฉินฺเท ปญฺจ ชเห ปญฺจ จุตฺตริ ภาวเย
ปญฺจสงฺคาติโค ภิกฺขุ โอฆติณฺโณติ วุจฺจตี"ติ
คาถํ อภาสิ. ๑-
[๑๕] ตตฺถ ปญฺจ ฉินฺเทติ อปายูปปตฺตินิพฺพตฺตนกานิ ๒- ปญฺโจรมฺภาคิยานิ
สญฺโยชนานิ ปาเท พนฺธนรชฺชุกํ ๓- วิย ปุริโส สตฺเถน เหฏฺฐิมมคฺคตฺตเยน ฉินฺเทยฺย
ปชเหยฺย. ปญฺจ ชเหติ อุปริเทวโลกูปปตฺติเหตุภูตานิ ๔- ปญฺจุทฺธมฺภาคิยสญฺโยชนานิ
ปุริโส คีวาย พนฺธนรชฺชุกํ วิย อรหตฺตมคฺเคน ชเหยฺย, ฉินฺเทยฺย วาติ อตฺโถ.
ปญฺจ จุตฺตริ ภาวเยติ เตสํเยว อุทฺธมฺภาคิยสญฺโยชนานํ ปหานาย สทฺธาทีนิ
ปญฺจินฺทฺริยานิ อุตฺตริ อนาคามิมคฺคาธิคมโต อุปริ ๕- ภาเวยฺย อคฺคมคฺคาธิคมวเสน
วฑฺเฒยฺย. ปญฺจสงฺคาติโคติ เอวํภูโต ปน ปญฺจนฺนํ ราคโทสโมหมานทิฏฺฐิสงฺคานํ
อติกฺกเมน ปหาเนน ปญฺจสงฺคาติโค หุตฺวา. ภิกฺขุ โอฆติณฺโณติ วุจฺจตีติ
สพฺพถา ภินฺนกิเลสตาย ภิกฺขูติ, กามภวทิฏฺฐิอวิชฺโชเฆ ตริตฺวา เตสํ ปารภูเต
นิพฺพาเน ฐิโตติ จ ๖- วุจฺจตีติ อตฺโถ.
กุณฺฑธานตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
-------------
๑๕๓. ๖. เพลฏฺฐสีสตฺเถรคาถาวณฺณนา
ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญติ อายสฺมโต เพลฏฺฐสีสตฺเถรสฺส คาถา. กา
อุปฺปตฺติ?
@เชิงอรรถ: ๑-๑ ฉ.ม. "ปญฺจ ฉินฺเท"ติ คาถํ อภาสิ ๒ สี. นิพฺพตฺตาปนกานิ
@๓ สี. พนฺธนํ รชฺชุกํ ๔ สี. เทวโลกุปฺปตฺติ.....
@๕ สี. อนาคามิมคฺคาธิคมโต จ อุปริ ๖ สี. จ-สทฺโท น ทิสฺสติ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๑๐๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=32&page=100&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=32&A=2262&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=32&A=2262&modeTY=2&pagebreak=1#p100
จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๐๐.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
![]()