อรรถกถาเล่มที่ ๒ ภาษาบาลีอักษรไทย
 วินย.อ. (สมนฺต.๒)

     {๖๗๕} จตุตฺเถ ฯ อวสฺสุตาติ โลกสฺสาทมิตฺตสนฺถววเสน
กายสํสคฺคราเคน อวสฺสุตา ฯ ทุติยปเทปิ เอเสว นโย ฯ ปุริสปุคฺคลสฺส
หตฺถคฺคหณํ วาติอาทีสุ ปน ยํ ปุริสปุคฺคเลน หตฺเถ คหณํ กตํ
ตํ ปุริสปุคฺคลสฺส หตฺถคฺคหณนฺติ วุตฺตํ ฯ เอเสว นโย
สงฺฆาฏิกณฺณคฺคหเณปิ ฯ หตฺถคฺคหณนฺติ เอตฺถ จ หตฺถคฺคหณญฺจ อญฺปิ
อปาราชิกกฺเขตฺเต คหณญฺจ เอกชฺฌํ กตฺวา หตฺถคฺคหณํ วุตฺตนฺติ
เวทิตพฺพํ ฯ เตเนวสฺส ปทภาชเน หตฺถคฺคหณํ วา สาทิเยยฺยาติ
หตฺโถ นาม กุปฺปรํ อุปาทาย ยาว อคฺคนขา เอตสฺส อสทฺธมฺมสฺส
ปฏิเสวนตฺถาย อุพฺภกฺขกํ อโธชานุมณฺฑลํ คหณํ สาทิยติ อาปตฺติ
ถุลฺลจฺจยสฺสาติ วุตฺตํ ฯ เอตฺถ จ อสทฺธมฺโมติ กายสํสคฺโค
เวทิตพฺโพ น เมถุนธมฺโม ฯ น หิ เมถุนสฺส สามนฺตา ถุลฺลจฺจยํ
โหติ ฯ วิญฺู ปฏิพโล กายสํสคฺคํ สมาปชฺชิตุนฺติ วจนํปิ เจตฺถ
สาธกํ ฯ
          ติสฺสิตฺถิโย เมถุนนฺตํ น เสเว
          ตโย ปุริเส ตโย จ อนริยปณฺฑเก น จาจเร
          เมถุนํ พฺยญฺชนสฺมึ เฉชฺชํ สิยา เมถุนธมฺมปจฺจยา
          ปญฺหาเมสา กุสเลหิ จินฺติตาติ ๑-
     อิมาย ปริวาเร วุตฺตาย เสทโมจนคาถาย วิรุชฺฌตีติ เจ ฯ
น เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาคตฺตา ฯ ปริวาเรเยว หิ เมถุนธมฺมสฺส
ปุพฺพภาโค ชานิตพฺโพติ วณฺโณ อวณฺโณ กายสํสคฺโค ทุฏฺุลฺลวาจา
อตฺตกามปาริจริยา วนมนุปฺปทานนฺติ เอวํ สุกฺกวิสฏฺิอาทีนิ ปญฺจ
สิกฺขาปทานิ เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาโคติ วุตฺตานิ ฯ ตสฺมา
กายสํสคฺโค เมถุนธมฺมสฺส ปุพฺพภาคตฺตา ปจฺจโย โหติ ฯ อิติ เฉชฺชํ
สิยา เมถุนธมฺมปจฺจยาติ เอตฺถ อิมินา ปริยาเยน อตฺโถ เวทิตพฺโพ ฯ
เอเตนูปาเยน สพฺพปเทสุ วินิจฺฉโย เวทิตพฺโพ ฯ อปิจ สงฺเกตํ วา
คจฺเฉยฺยาติ เอตสฺส ปทภาชเน อิตฺถนฺนามํ อาคจฺฉาติ เอวํ นามกํ
านํ อาคจฺฉาติ อตฺโถ ฯ {๖๗๖} อฏฺมํ วตฺถุํ ปริปูเรนฺตี อสฺสมณี
@เชิงอรรถ: ๑. วิ. ปริวาร. ๘/๕๓๔-๕๓๕.
โหตีติ อนุโลมโต วา ปฏิโลมโต วา เอกนฺตริกาย วา เยน
เตน นเยน อฏฺมวตฺถุํ ปริปูเรนฺตีเยว อสฺสมณี โหติ ฯ ยา ปน
เอกํ วา วตฺถุํ สตฺต วา วตฺถูนิ สตฺตกฺขตฺตุํปิ ปูเรนฺตี เนว
อสฺสมณี โหติ อาปนฺนา อาปตฺติโย เทเสตฺวา มุจฺจติ ฯ อปิเจตฺถ
คณนูปิกา อาปตฺติ เวทิตพฺพา ฯ วุตฺตํ เหตํ อตฺถาปตฺติ เทสิตา
คณนูปิกา อตฺถาปตฺติ เทสิตา น คณนูปิกาติ ฯ ตตฺรายํ วินิจฺฉโย
อิทานิ นาปชฺชิสฺสามีติ ธุรนิกฺเขปํ กตฺวา เทสิตา คณนูปิกา
เทสิตคณนํ อุเปติ ปาราชิกสฺส องฺคํ น โหติ ฯ ตสฺมา ยา
เอกํ อาปนฺนา ธุรนิกฺเขปํ กตฺวา เทเสตฺวา ปุน กิเลสวเสน
อาปชฺชติ ปุน เทเสติ เอวํ อฏฺ วตฺถูนิ ปูเรนฺตีปิ ปาราชิกา
น โหติ ฯ ยา ปน อาปชฺชิตฺวา ปุนปิ อญฺ วตฺถุํ อาปชฺชิสฺสามีติ
สอุสฺสาหาว เทเสติ ตสฺสา สา อาปตฺติ อคณนูปิกา เทสิตาปิ
อเทสิตาว โหติ เทสิตคณนํ น คจฺฉติ ปาราชิกสฺเสว องฺคํ
โหติ อฏฺเม วตฺถุมฺหิ ปริปุณฺณมตฺเต ปาราชิกา โหติ ฯ เสสํ
อุตฺตานเมวาติ ฯ ธุรนิกฺเขปสมุฏฺานํ กายวาจาจิตฺตโต สมุฏฺาติ
กิริยา สญฺาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ โลกวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ
อกุสลจิตฺตํ ทฺวิเวทนนฺติ ฯ
     จตุตฺถปาราชิกสิกฺขาปทํ สมตฺตํ วณฺณนากฺกเมนาติ ฯ
     อุทฺทิฏฺา โข อยฺยาโย อฏฺ ปาราชิกา ธมฺมาติ ภิกฺขู
อารพฺภ ปญฺตฺตา สาธารณา จตฺตาโร อิเม จ จตฺตาโรติ เอวํ
ปาฏิโมกฺขุทฺเทสมตฺเตน อุทฺทิฏฺา โข อยฺยาโย อฏฺ ปาราชิกา
ธมฺมาติ เอวเมตฺถ อตฺโถ ทฏฺพฺโพ ฯ เสสํ มหาวิภงฺเค
วุตฺตนยเมวาติ ฯ
     สมนฺตปาสาทิกาย วินยสํวณฺณนาย ภิกฺขุนีวิภงเค ปาราชิกกณฺฑวณฺณนา
นิฏฺิตา ฯ
                 ------------

             อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้า ๕๑๓-๕๑๖.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=10810&modeTY=1
             The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=2&A=10810&modeTY=1
             อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=3&i=26
             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=3&A=325
             พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=3&A=340
             The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=3&A=340
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑
http://84000.org/tipitaka/read/?index_3