อรรถกถาเล่มที่ ๓๐ ภาษาบาลีอักษรไทย
 วิมาน.อ. (ปรมตฺถที.)

                     ๒๓. ๖. โสณทินฺนาวิมานวณฺณนา
        อภิกฺกนฺเตน วณฺเณนาติ โสณทินฺนาวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา
สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน. เตน จ สมเยน นาฬนฺทายํ โสณทินฺนา นาม เอกา
อุปาสิกา สทฺธา ปสนฺนา ภิกฺขูนํ จตูหิ ปจฺจเยหิ สกฺกจฺจํ อุปฏฺหนฺตี สุวิสุทฺธ-
นิจฺจสีลา อฏฺงฺคสมนฺนาคตํ อุโปสถมฺปิ อุปวสติ. สา ธมฺมสวนสปฺปายํ ปฏิลภิตฺวา
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,อิ. สพฺพสํกิเลสปกฺขํ  ๒ ม.อุ. ๑๔/๒๕๕/๒๒๓ อตฺถโต สมานํ
@๓ ฉ.ม.,ก. ภทฺทิตฺถิวิมานํ
อุปนิสฺสยสมฺปนฺนตาย จตุสจฺจกมฺมฏฺานํ ปริพฺรูหนฺตี ๑- โสตาปนฺนา อโหสิ. อถ
อญฺตเรน โรเคน ผุฏฺา กาลํ กตฺวา ตาวตึเสสุ อุปฺปชฺชิ. ตํ อายสฺมา
มหาโมคฺคลฺลาโน:-
        [๒๑๗]   "อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน       ยา ตฺวํ ติฏฺสิ เทวเต
                 โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา    โอสธี วิย ตารกา.
        [๒๑๘]    เกน เต'ตาทิโส วณฺโณ    เกน เต อิธ มิชฺฌติ
                 อุปฺปชฺชนฺติ จ เต โภคา    เย เกจิ มนโส ปิยา.
        [๒๑๙]            ปุจฺฉามิ ตํ เทวิ มหานุภาเว
                         มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺ
                         เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา
                         วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ
อิมาหิ ตีหิ คาถาหิ ปฏิปุจฺฉิ.
        [๒๒๐]    สา เทวตา อตฺตมนา        โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา
                 ปญฺหํ ปุฏฺา วิยากาสิ        ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
        [๒๒๑]   "โสณทินฺนาติ มํ อญฺสุ ๒-     นาฬนฺทายํ อุปาสิกา
                 สทฺธา สีเลน สมฺปนฺนา       สํวิภาครตา สทา.
        [๒๒๒]    อจฺฉาทนญฺจ ภตฺตญฺจ         เสนาสนํ ปทีปิยํ
                 อทาสึ อุชุภูเตสุ            วิปฺปสนฺเนน เจตสา.
        [๒๒๓]    จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ           ยา จ ปกฺขสฺส อฏฺมี
                 ปาฏิหาริยปกฺขญฺจ           อฏฺงฺคสุสมาคตํ
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ปฏิคฺคณฺหนฺตี  ๒ ก. อญฺึสุ
        [๒๒๔]    อุโปสถํ อุปวสิสฺสํ           สทา สีเลสุ สํวุตา
                 สญฺมา สํวิภาคา จ         วิมานํ อาวสามหํ.
        [๒๒๕]    ปาณาติปาตา วิรตา         มุสาวาทา จ สญฺตา
                 เถยฺยา จ อติจารา จ       มชฺชปานา จ อารกา.
        [๒๒๖]    ปญฺจสิกฺขาปเท รตา         อริยสจฺจาน โกวิทา
                 อุปาสิกา จกฺขุมโต          โคตมสฺส ยสสฺสิโน.
        [๒๒๗]    เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ      เตน เม อิธ มิชฺฌติ
                 อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา      เย เกจิ มนโส ปิยา.
        [๒๒๘]              อกฺขามิ เต ภิกฺขุ มหานุภาว
                           มนุสฺสภูตา ยมกาสิ ปุญฺ
                           เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาวา
                           วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ
เทวตา พฺยากาสิ. ตํ สพฺพํ เหฏฺา วุตฺตนยเมว.
                    โสณทินฺนาวิมานวณฺณนา  นิฏฺิตา.
                        ----------------

             อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๐ หน้า ๑๒๔-๑๒๖.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=30&A=2672&modeTY=1
             The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=30&A=2672&modeTY=1
             อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=23
             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=26&A=692
             พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=26&A=673
             The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=26&A=673
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖
http://84000.org/tipitaka/read/?index_26