อรรถกถาเล่มที่ ๑ หน้าที่ ๓๑๒.

เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวนฺตสฺสาติ เอตฺถ จ มนุสฺสิตฺถิยา ตีสุ มคฺเคสูติ อตฺโถ เวทิตพฺโพ ฯ เอวํ สพฺพตฺถ ฯ สพฺเพเอว เจเต มนุสฺสิตฺถิยา ตโย มคฺคา อมนุสฺสิตฺถิยา ตโย ติรจฺฉานคติตฺถิยา ตโยติ นว มนุสฺสอุภโตพฺยญฺชนกาทีนํ นว มนุสฺสปณฺฑกาทีนํ เทฺว เทฺว กตฺวา ฉ ตถา มนุสฺสปุริสาทีนนฺติ สมตฺตึส มคฺคา โหนฺติ ฯ เอเตสุ นิมิตฺตสญฺญาเตสุ ยตฺถ กตฺถจิ อตฺตโน องฺคชาตํ ติลผลมตฺตมฺปิ ปเวเสตฺวา เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวนฺโต ปาราชิกํ อาปชฺชติ ฯ {๕๗} อาปชฺชนฺโต ปน ยสฺมา เสวนจิตฺเตเนว อาปชฺชติ น วินา เตน ตสฺมา ตํ ลกฺขณํ ทสฺเสนฺโต ภควา ภิกฺขุสฺส เสวนจิตฺตํ อุปฏฺฐิเตติอาทิมาห ฯ ตตฺถ ภิกฺขุสฺสาติ เมถุนเสวนกสฺส ภิกฺขุสฺส ฯ เสวนจิตฺตํ อุปฏฺฐิเตติ ภุมฺมตฺเถ ปจฺจตฺตวจนํ ฯ เสวนจิตฺเต ปจฺจุปฏฺฐิเตติ อตฺโถ ฯ วจฺจมคฺคํ องฺคชาตํ ปเวเสนฺตสฺสาติ เยน มคฺเคน วจฺจํ นิกฺขมติ ตํ มคฺคํ อตฺตโน องฺคชาตํ ปุริสนิมิตฺตํ ติลผลมตฺตมฺปิ ปเวเสนฺตสฺส ฯ อาปตฺติ ปาราชิกสฺสาติ อาปตฺติ ปาราชิกา อสฺส โหตีติ อตฺโถ ฯ อถวา อาปตฺตีติ อาปชฺชนํ โหติ ฯ ปาราชิกสฺสาติ ปาราชิกธมฺมสฺส ฯ เอเสว นโย สพฺพตฺถ ฯ {๕๘} เอวํ เสวนจิตฺเตเนว ปเวเสนฺตสฺส อาปตฺตึ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ยสฺมา ตํ ปเวสนํ นาม น เกวลํ อตฺตูปกฺกเมน ปรูปกฺกเมนาปิ โหติ ตตฺราปิ จ สาทิยนฺตสฺเสว อาปตฺติ ปฏิเสวนจิตฺตสมงฺคิสฺส น อิตรสฺส ตสฺมา เย สทฺธาปพฺพชิตา กุลปุตฺตา สมฺมาปฏิปนฺนกา ปรปกฺกเมน ปเวสเนปิ สติ น สาทิยนฺติ เตสํ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑ หน้าที่ ๓๑๒. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=1&page=312&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=1&A=6563&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=1&A=6563&modeTY=2&pagebreak=1#p312