![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๑) หน้าที่ ๙.
คเหตฺวา ภิกฺขุสงฺฆปริวุโต สาวตฺถึ คนฺตฺวา ราชคหํ คนฺตุกาโม เยน
สาวตฺถี เตน จาริกํ ปกฺกามิ ฯ อานนฺทตฺเถเรน คตคตฏฺฐาเน
มหาปริเทโว อโหสิ ภนฺเต อานนฺท กุหึ สตฺถารํ ฐเปตฺวา
อาคโตสีติ ฯ อนุปุพฺเพน ปน สาวตฺถิมนุปฺปตฺเต เถเร ภควโต
ปรินิพฺพานทิวเส วิย มหาปริเทโว อโหสิ ฯ ตตฺร สุทํ อายสฺมา
อานนฺโท อนิจฺจตาทิปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย ตํ มหาชนํ
สญฺญาเปตฺวา เชตวนํ ปวิสิตฺวา ทสพเลน วสิตคนฺธกุฏิยา ทฺวารํ
วิวริตฺวา มญฺจปีฐํ นีหริตฺวา ปปฺโผเฏตฺวา คนฺธกุฏึ สมฺมชฺชิตฺวา
มิลาตมาลากจวรํ ฉฑฺเฑตฺวา มญฺจปีฐํ อติหริตฺวา ปุน ยถาฏฺฐาเน
ฐเปตฺวา ภควโต ฐิตกาเล วิย กรณียํ วตฺตํ สพฺพมกาสิ ฯ อถ
เถโร ภควโต ปรินิพฺพานโต ปภูติ ฐานนิสชฺชพหุลตฺตา อุสฺสนฺนธาตุกํ
กายํ สมสฺสาเสตุํ ทุติยทิวเส ขีรวิเรจนํ ปิวิตฺวา วิหาเรเยว
นิสีทิ ยํ สนฺธาย สุเภน มาณเวน ปหิตํ มาณวกํ เอตทโวจ
อกาโล โข มาณวก อตฺถิ เม อชฺช เภสชฺชมตฺตา ปีตา
อปฺเปวนาม เสฺวปิ อุปสงฺกเมยฺยามาติ ฯ ทุติยทิวเส เจตกตฺเถเรน
ปจฺฉาสมเณน คนฺตฺวา สุเภน มาณเวน ปุฏฺโฐ ทีฆนิกาเย
สุภสุตฺตํ ๑- นาม ทสมํ สุตฺตมภาสิ ฯ อถ เถโร เชตวนวิหาเร
ขณฺฑผุลฺลปฏิสงฺขรณํ การาเปตฺวา อุปกฏฺฐาย วสฺสูปนายิกาย ราชคหํ
คโต ฯ ตถา มหากสฺสปตฺเถโร จ อนุรุทฺธตฺเถโร จ สพฺพํ ภิกฺขุสงฺฆํ
คเหตฺวา ราชหเมว คโต ฯ
เตน โข ปน สมเยน ราชคเห อฏฺฐารส มหาวิหารา
@เชิงอรรถ: ๑. ที. สี. ๙/๒๕๐.
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑ หน้าที่ ๙.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=1&page=9&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=1&A=167&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=1&A=167&modeTY=2&pagebreak=1#p9
จบการแสดงผล หน้าที่ ๙.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]