อรรถกถาเล่มที่ ๑๐ หน้าที่ ๒๑.

ตญฺเจติ ตํ สญฺญตฺติการกํ ^๑- ภิกฺขุํ. เอวํ พฺยากเรยฺยาติ มยา เอเต สุทฺธนฺเต ปติฏฺฐาปิตาติ อวตฺวา เยน การเณน สญฺญตฺติ ^๒- กตา, ตเมว ทสฺเสนฺโต เอวํ พฺยากเรยฺย. ตสฺสาหํ ^๓- ธมฺมํ สุตฺวาติ เอตฺถ ธมฺโมติ สารณียธมฺโม อธิปฺเปโต. น เจวตฺตานนฺติอาทีสุ "พฺรหฺมโลกปฺปมาโณ เหส อคฺคิ อุฏฺฐาสิ, โก เอตมญฺญตฺร มยา นิพฺพาเปตุํ สมตฺโถ"ติ หิ วทนฺโต อตฺตานํ อุกฺกํเสติ นาม. "เอตฺตกา ชนา วทนฺติ, ^๔- โอกาโส ลทฺธุํ น สกฺกา, เอโกปิ เอตฺตกมตฺตํ นิพฺพาเปตุํ สมตฺโถ นาม นตฺถี"ติ วทมาโน ปรํ วมฺเภติ นาม. ตทุภยมฺเปส น กโรติ. ธมฺโม ปเนตฺถ สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส พฺยากรณํ, เตสํ ภิกฺขูนํ สญฺญตฺติกรณํ อนุธมฺโม, ตเมว พฺยากโรติ นาม. น จ โกจิ สหธมฺมิโกติ อญฺโญ จสฺส โกจิ สเหตุโก ปเรหิ วุตฺโต วาโท วา อนุวาโท วา ครหิตพฺพภาวํ อาคจฺฉนฺโต นาม นตฺถิ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ. ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย กินฺติสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา. ----------------- ๔. สามคามสุตฺตวณฺณนา [๔๑] เอวมฺเม สุตนฺติ สามคามสุตฺตํ. ตตฺถ สามคาเมติ สามากานํ อุสฺสนฺนตฺตา เอวํ ลทฺธนาเม คาเม. อธุนา กาลกโตติ ^๕- สมฺปติ กาลํ กโตติ. เทฺวฬฺหกชาตาติ ^๖- เทฺวชฺฌชาตา เทฺวภาคชาตา. ภณฺฑนาทีสุ ภณฺฑนํ ปุพฺพภาคกลโห, ตํ ทณฺฑาทานาทิวเสน ปณฺณตฺติวีติกฺกมวเสน จ วฑฺฒิตํ กลโห, "น ตฺวํ อิมํ ธมฺมวินยํ อาชานาสี"ติอาทิกํ วิรุทฺธวจนํ วิวาโท. วิตุทนฺตาติ วิชฺฌนฺตา. ^๗- สหิตมฺเมติ มม วจนํ อตฺถสญฺหิตํ. อธิจิณฺณํ เต วิปราวตฺตนฺติ ยํ ตว อธิจิณฺณํ จิรกาลเสวนวเสน ปคุณํ, ^๘- ตํ มม วาทํ อาคมฺม นิวตฺตํ. อาโรปิโต เต วาโทติ ตุมฺหํ อุปริ มยา โทโส อาโรปิโต. จร @เชิงอรรถ: ^๑ ม. ปญฺญตฺตการกํ ^๒ ม. ปญฺญตฺติ ^๓ ฉ.ม. ตาหํ ^๔ ฉ.ม. วิจรนฺติ @^๕ ฉ.ม. กาลงฺกโต ^๖ ฉ.ม. เทฺวธิกชาตาติ ^๗ ฉ.ม. วิตุชฺชนฺตา ^๘ ม. ปคุณํ วา

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๐ หน้าที่ ๒๑. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=10&page=21&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=10&A=522&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=10&A=522&modeTY=2&pagebreak=1#p21