อรรถกถาเล่มที่ ๑๐ หน้าที่ ๒๕๔.

ปน ปญฺจ สพฺพตฺถกการาปกงฺคานิ วิรติวเสน ปริปูเรนฺตีติ ปญฺจงฺคิโก มคฺโค นาม นตฺถิ. สุภทฺทสุตฺเตปิ ^๑- เจตํ วุตฺตํ "ยสฺมึ โข สุภทฺท ธมฺมวินเย อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค"ติ. อญฺเญสุ จ อเนเกสุ สุตฺตสเตสุ อฏฺฐงฺคิโกว มคฺโค อาคโตติ. [๔๓๓] จตฺตาโรปิ สติปฏฺฐานาติ มคฺคสมฺปยุตฺตาว จตฺตาโร สติปฏฺฐานา. สมฺมปฺปธานาทีสุปิ เอเสว นโย. ยุคนนฺธาติ ^๒- เอกกฺขณิกยุคนนฺธา. เอเต หิ อญฺญสฺมึ ขเณ สมาปตฺติ, อญฺญสฺมึ วิปสฺสนาติ เอวํ นานากฺขณิกาปิ โหนฺติ, อริยมคฺเค ปน เอกกฺขณิกา. วิชฺชา จ วิมุตฺติ จาติ อรหตฺตมคฺควิชฺชา จ ผลวิมุตฺติ จ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ. ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย มหาสฬายตนิกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา. ------------------- ๘. นครวินฺเทยฺยสุตฺตวณฺณนา [๔๓๕] เอวมฺเม สุตนฺติ นครวินฺเทยฺยสุตฺตํ. ^๔- ตตฺถ สมวิสมํ จรนฺตีติ กาเลน สมํ จรนฺติ, กาเลน วิสมํ. สมจริยมฺปิ เหตนฺติ สมจริยมฺปิ หิ เอตํ. [๔๓๗] เก อาการาติ กานิ การณานิ. เก อนฺวยาติ กา อนุพุทฺธิโย. นตฺถิ โข ปน ตตฺถาติ กสฺมา อาห, นนุ อรญฺเญ หริตติณจมฺปกวนาทิวเสน อติมนุญฺญา รูปาทโย ปญฺจกามคุณา อตฺถีติ. โน นตฺถิ, น ปเนตํ วนสณฺเฑน กถิตํ, อิตฺถิรูปาทีนิ ปน สนฺธาเยตํ กถิตํ. ตานิ หิ ปุริสสฺส จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ. ยถาห "นาหํ ภิกฺขเว อญฺญํ เอกรูปมฺปิ สมนุปสฺสามิ, ยํ เอวํ ปุริสสฺส จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐติ, ยถยิทํ ภิกฺขเว @เชิงอรรถ: ^๑ ที. มหา. ๑๐/๒๑๔/๑๓๒ ^๒ ม. ยุคนทฺธาติ ^๓ ม. นครวินฺทิยสุตฺตํ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๐ หน้าที่ ๒๕๔. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=10&page=254&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=10&A=6463&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=10&A=6463&modeTY=2&pagebreak=1#p254