![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๑ ภาษาบาลี อักษรไทย สํ.อ. (สารตฺถ.๑) หน้าที่ ๑๐๘.
๘-๑๐. กกุธสุตฺตาทิวณฺณนา
[๙๙-๑๐๑] อฏฺฐเม กกุโธ เทวปุตโตติ อยํ กิร โกลนคเร มหาโมคฺ-
คลฺลานตฺเถรสฺส อุปฏฺฐากปุตฺโต ทหรกาเลเยว เถรสฺส สนฺติเก วสนฺโต ฌานํ
นิพฺพตฺเตตฺวา กาลกโต พฺรหฺมโลเก อุปฺปชฺชิ. ตตฺราปิ นํ กกุโธ พฺรหฺมาเตฺวว
ชานนฺติ. ๑- นนฺทสีติ ตุสฺสิ. ๒- กึ ลทฺธาติ ตุฏฺฐี นาม กิญฺจิ มนาปํ ลภิตฺวา
โหติ, ตสฺมา เอวมาห. กึ ชิยิตฺถาติ ยสฺส ๓- หิ กิญฺจิ มนาปํ จีวราทิวตฺถุ
ชิณฺณํ ๔- โหติ, โส โสจติ, ตสฺมา เอวมาห. อรตี นาภิกีรตีติ อุกฺกณฺฐิกา ๕-
นาภิภวติ. อฆชาตสฺสาติ ทุกฺขชาตสฺส, วฏฺฏทุกฺเข ฐิตสฺสาติ อตฺโถ.
นนฺทิชาตสฺสาติ ชาตตณฺหสฺส. อฆนฺติ เอวรูปสฺส หิ วฏฺฏทุกฺขํ อาคตเมว โหติ.
"ทุกฺขี สุขํ ปตฺถยตี"ติ หิ วุตฺตํ. อิติ อฆชาตสฺส นนฺทิ โหติ, สุขปริณาเม ๖-
ปน ทุกฺขํ อาคตเมวาติ นนฺทิชาตสฺส อฆํ โหติ. อฏฺฐมํ. นวมํ วุตฺตตฺถเมว.
ทสเม อานนฺทตฺเถรสฺส อนุมานพุทฺธิยา อานุภาวปฺปกาสนตฺถํ อญฺญตโรติ
อาห. ทสมํ.
ทุติโย วคฺโค.
---------
๓. นานาติตฺถิยวคฺค
๑-๒. สิวสุตฺตาทิวณฺณนา
[๑๐๒-๑๐๓] ตติยวคฺคสฺส ปฐมํ วุตฺตตฺถเมว. ทุติเย ปฏิกจฺเจวาติ
ปฐมํเยว. อกฺขจฺฉินฺโนวชฺฌายตีติ อกฺขจฺฉินฺโน อวชฺฌายติ, พลวจิตฺตํ ๗- จินฺเตติ.
ทุติยคาถาย อกฺขจฺฉินฺโนวาติ อกฺขจฺฉินฺโน วิย. ทุติยํ.
๓-๔. เสรีสุตฺตาทิวณฺณนา
[๑๐๔-๑๐๕] ตติเย ทายโกติ ทานสีโล. ทานปตีติ ยํ ทานํ เทมิ,
ตสฺส ปติ หุตฺวา เทมิ, น ทาโส น สหาโย. โย หิ อตฺตนา มธุรํ ภุญฺชติ,
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. สญฺชานนฺติ ๒ ฉ.ม., อิ.ตุสฺสสิ ๓ สี. โย ๔ สี. จีวราทิวตฺถุ ชิณฺโณ
@๕ ฉ.ม. อุกฺกณฺฐิตา ๖ ฉ.ม. สุขวิปริณาเมน ๗ ฉ.ม., อิ. พลวจินฺตนํ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ หน้าที่ ๑๐๘.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=11&page=108&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=11&A=2827&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=11&A=2827&modeTY=2&pagebreak=1#p108
จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๐๘.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]