![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๑ ภาษาบาลี อักษรไทย สํ.อ. (สารตฺถ.๑) หน้าที่ ๒๑๘.
๓. อสุรินฺทกสุตฺตวณฺณนา
[๑๘๙] ตติเย อสุรินฺทกภารทฺวาโชติ อกฺโกสกภารทฺวาชสฺส กนิฏฺโฐ.
กุปิโตติ เตเนว การเณน กุทฺโธ. ชยญฺเจวสฺส ตํ โหตีติ อสฺเสว ตํ ชยํ
โหติ, โส ชโย โหตีติ อตฺโถ. กตมสฺสาติ? ยา ติติกฺขา วิชานโต, สา ๑-
อธิวาสนาย คุณํ วิชานนฺตสฺส ติติกฺขา อธิวาสนา, อยํ ตสฺส วิชานโตว ชโย.
พาโล ปน ผรุสํ ภณนฺโต "มยฺหํ ชโย"ติ เกวลํ ชยํ มญฺญติ. ตติยํ.
๔. พิลงฺคิกสุตฺตวณฺณนา
[๑๙๐] จตุตฺเถ พิลงฺคิกภารทฺวาโชติ ภารทฺวาโชว โส, นานปฺปการํ
ปน สุทฺธญฺจ สมฺภารยุตฺตญฺจ กญฺชิกํ กาเรตฺวา วิกิณาเปนฺโต พหุทฺธนํ สงฺฆรีติ ๒-
"พิลงฺคิกภารทฺวาโช"ติ ตสฺส สงฺคีติกาเรหิ นามํ คหิตํ. ตุณฺหีภูโตติ "ตโย เม
เชฏฺฐภาตโร อิมินา ปพฺพาชิตา"ติ อติวิย กุทฺโธ กิญฺจิ วตฺตุํ อสกฺโกนฺโต
ตุณฺหีภูโต อฏฺฐาสิ. คาถา ปน เทวตาสํยุตฺเต กถิตาว. จตุตฺถํ.
๕. อหึสกสุตฺตวณฺณนา
[๑๙๑] ปญฺจเม อหึสกภารทฺวาโชติ อหึสกภารทฺวาโชเวส, ๓- อหึสกปญฺหํ
ปน ปุจฺฉิ, เตนสฺเสตํ สงฺคีติกาเรหิ นามํ คหิตํ. นาเมน วา เอส อหึสโก,
โคตฺเตน ภารทฺวาโช. อหึสกาหนฺติ ๔- อหึสโก อหํ, อิติ เม ภวํ โคตโม
ชานาตูติ อาห. ตถา จสฺสาติ ตถา เจ อสฺส, ภเวยฺยาสีติ อตฺโถ. น หึสตีติ
น วิเหเฐติ น ทุกฺขาเปติ. ปญฺจมํ.
๖. ชฏาสุตฺตวณฺณนา
[๑๙๒] ฉฏฺเฐ ชฏาภารทฺวาโชติ ภารทฺวาโชเวโส, ๕- ชฏาปญฺหสฺส ปน
ปุจฺฉิตตฺตา สงฺคีติกาเรหิ เอวํ วุตฺโต. เสสํ เทวตาสํยุตฺเต กถิตเมว. ฉฏฺฐํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๒ ฉ.ม., อิ. สงฺขรีติ ๓ ฉ.ม., อิ. ภารทฺวาโชเวส
@๔ สี. อหึสกฺวาหนฺติ ๕ อิ. ภารทฺวาโช วโส
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ หน้าที่ ๒๑๘.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=11&page=218&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=11&A=5658&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=11&A=5658&modeTY=2&pagebreak=1#p218
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๑๘.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]