![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๑ ภาษาบาลี อักษรไทย สํ.อ. (สารตฺถ.๑) หน้าที่ ๓๓๖.
ปเรสํ นิฏฺฐิตํ ปรฆเร ปกฺกํ ภิกฺขาจารวตฺเตน เอสมานา คเวสมานา. เตนาติ
เตน ๑- เอวํ ปริยิฏฺเฐน. สพฺพตาติ ทสปิ ฯเปฯ สฏฺฐีปิ วสฺสานิ
สุสมาทินฺนสุนฺทรวตา.
สุมนฺตมนฺติโนติ ธมฺมํ สชฺฌายิสฺสาม ธุตงฺคํ สมาทิยิสฺสาม, สมตํ
ปริภุญฺชิสฺสาม, สมณธมฺมํ กริสฺสามาติ เอวํ สุภาสิตภาสิโน. ตุณฺหีภูตา สมญฺจราติ
ติยามรตฺตึ อสนิโฆสนโฆสิตา ๒- วิย ธมฺมํ กเถนฺตาปิ ตุณฺหีภูตา สมํ จรนฺติเยว
นาม. กสฺมา? นิรตฺถวจนสฺสาภาวา. ปุถุมจฺจา จาติ พหู สตฺตา จ อญฺญมญฺญํ
วิรุทฺธา. อตฺตทณฺเฑสุ นิพฺพุตาติ ปรวิเหฐนตฺถํ คหิตทณฺเฑสุ สตฺเตสุ นิพฺพุตา
วิสฏฺฐทณฺฑา. สาทาเนสุ อนาทานาติ สคหเณสุ สตฺเตสุ จ ภวโยนิอาทีนํ
เอกโกฏฺฐาสสฺสาปิ อคหิตตฺตา อคหณา. ปฐมํ.
ทุติโย วคฺโค.
----------
๓. ตติยวคฺค
๑. ฆตฺวาสุตฺตวณฺณนา ๓-
[๒๖๗] ตติยวคฺคสฺส ปฐมํ ๔- วุตฺตตฺถเมว. ปฐมํ.
๒. ทุพฺพณฺณิยสุตฺตวณฺณนา
[๒๖๘] ทุติเย ๕- ทุพฺพณฺโณติ ฌามขาณุวณฺโณ. โอโกฏิมโกติ ลกุณฺฑโก
มโหทโร. อาสเนติ ปณฺฑุกมฺพลสิลายํ. โกธภกฺโข ยกฺโขติ สกฺเกน คหิตนามเมเวตํ.
โส ปน เอโก รูปาวจรพฺรหฺมา, "สกฺโก กิร ขนฺติพเลน สมนฺนาคโต"ติ
สุตฺวา วีมํสนตฺถํ อาคโต. อวรุทฺธกยกฺขา ปน เอวรูปํ สํวิหิตารกฺขํ ฐานํ ปวิสิตุํ
น สกฺโกนฺติ. อุปสงฺกมีติ เทวานํ สุตฺวา "น สกฺกา เอส ผรุเสน จาเลตุํ,
นีจวุตฺตินา ปน ขนฺติยํ ฐิเตน สกฺกา ปลาเปตุนฺ"ติ ตถา นํ ปลาเปตุกาโม
อุปสงฺกมิ. อนฺตรธายีติ ขนฺติยํ ฐตฺวา พลวจิตฺตีการํ ปจฺจุปฏฺฐเปตฺวา นีจวุตฺติยา
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๒ ม. อสนิโฆสโฆสิตา, ฉ., อิ. อสนิโฆเสน
@๓ ฉ.ม. เฉตฺวาสุตฺต... ๔ สี. เอกาทสมํ ๕ สี. ทฺวาทสเม
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ หน้าที่ ๓๓๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=11&page=336&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=11&A=8668&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=11&A=8668&modeTY=2&pagebreak=1#p336
จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๓๖.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]