อรรถกถาเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๒)
หน้าที่ ๑๗๙.

                        ๑๐. ปุคฺคลสุตฺตวณฺณนา
    [๑๓๓] ทสเม อฏฺฐิกงฺกโลติอาทีนิ ตีณิปิ ราสิเววจนาเนว. อิเมสํ
ปน สตฺตานํ สอฏฺฐิกาลโต อนฏฺฐิกาโลว พหุตโร. คณฺฑุปฺปาทกาทิปาณภูตานํ
หิ เอเตสํ อฏฺฐิเมว นตฺถิ, มจฺฉกจฺฉปาทิภูตานํ ปน อฏฺฐิเมว พหุตรํ, ตสฺมา
อนฏฺฐิกาลญฺจ อติพหุอฏฺฐิกาลญฺจ ๑- อคฺคเหตฺวา สอฏฺฐิกาโลว ๒- คเหตพฺโพ.
อุตฺตโร คิชฺฌกูฏสฺสาติ คิชฺฌกูฏสฺส อุตฺตรปสฺเส ฐิโต. มคธานํ คิริพฺพเชติ
มคธรฏฺฐสฺส คิริพฺพเช, คิริปริกฺเขเป ฐิโตติ อตฺโถ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.
ทสมํ
                           ปฐโม วคฺโค.
                           ----------
                            ๒. ทุติยวคฺค
                         ๑. ทุคฺคตสุตฺตวณฺณนา
    [๑๓๔] ทุติยวคฺคสฺส ปฐเม ทุคฺคตนฺติ ทลิทฺทํ กปณํ. ทุรูเปตนฺติ
ทุสฺสณฺฐาเนหิ หตฺถปาเทหิ อุเปตํ. ปฐมํ.
                       ๒. สุขิตสุตฺตวณฺณนา
    [๑๓๕] ทุติเย สุขิตนฺติ สุขสมปฺปิตํ มหทฺธนํ มหาโภคํ. สุสชฺชิตนฺติ
อลงฺกตปฏิยตฺตํ หตฺถิกฺขนฺธคตํ มหาปริวารํ. ทุติยํ.
                      ๓. ตึสมตฺตสุตฺตวณฺณนา
    [๑๓๖] ตติเย ปาเวยฺยกาติ ปาเวยฺยเทสวาสิโน. สพฺเพ อารญฺญิกาติอาทีสุ
ธุตงฺคสมาทานวเสน เตสํ อารญฺญิกาทิภาโว เวทิตพฺโพ. สพฺเพ สสญฺโญชนาติ
สพฺเพ สพนฺธนา, เกจิ โสตาปนฺนา, เกจิ สกทาคามิโน. เกจิ อนาคามิโน.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม.,อิ. พหุอฏฺฐิกาลญฺจ     ๒ สี. อปฺปฏฺฐิกาโลว


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๑๗๙.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=12&page=179&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=12&A=3985&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=12&A=3985&modeTY=2&pagebreak=1#p179