อรรถกถาเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๒)
หน้าที่ ๒๒๓.

เอตฺตาวตา เถเรน ปพฺพชฺชาว ๑- ปริโสธิตา โหติ. อยํ เหตฺถ อธิปฺปาโย:- อาวุโส
ยสฺส น อุปชฺฌาโย ปญฺญายติ, น อาจริโย, กึ โส อนุปชฺฌาโย อนาจริโย
นฺหาปิตมุณฺฑโก สยํ คหิตกาสาโว "ติตฺถิยปกฺกนฺตโก"ติ สงฺขํ คโต เอวํ ติคาวุตํ
มคฺคํ ปจฺจุคฺคมนํ ลภติ, ตีหิ โอวาเทหิ ปพฺพชฺชํ วา อุปสมฺปทํ วา ลภติ,
กาเยน กายํ จีวรปริวตฺตนํ ลภติ ปสฺส ยาว ทุพฺภาสิตมฺปิ ๒- วจนํ ถุลฺลนนฺทาย
ภิกฺขุนิยาติ. เอวํ ปพฺพชฺชํ โสเธตฺวา อิทานิ ฉหิ อภิญฺญาหิ สีหนาทํ นทิตุํ
อหํ โข อาวุโสติ อาทิมาห. เสสํ ปุริมนเยเนว เวทิตพฺพํ.
                       ๑๒. ปรมฺมรณสุตฺตวณฺณนา
    [๑๕๕] ทฺวาทสเม ตถาคโตติ สตฺโต. น เหตํ อาวุโส อตฺถสญฺหิตนฺติ อาวุโส
เอตํ ทิฏฺฐิคตํ อตฺถสนฺนิสฺสิตํ น โหติ. นาทิพฺรหฺมจริยกนฺติ มคฺคพฺรหฺมจริยสฺส
ปุพฺพภาคปฏิปทาปิ น โหติ. เอตญฺหิ อาวุโส อตฺถสญฺหิตนฺติ อาวุโส เอตํ
จตุสจฺจกมฺมฏฺฐานํ อตฺถสนฺนิสฺสิตํ. เอตํ อาทิพฺรหฺมจริยกนฺติ เอตํ
มคฺคพฺรหฺมจริยสฺส อาทิ ปุพฺพภาคปฏิปทา. ทฺวาทสมํ.
                     ๑๓. สทฺธมฺมปฺปฏิรูปกสุตฺตวณฺณนา
    [๑๕๖] เตรสเม อญฺญาย สณฺฐหึสูติ อรหตฺเต ปติฏฺฐหึสุ. สทฺธมฺมปฏิรูปกนฺติ เทฺว
สทฺธมฺมปฏิรูปกานิ อธิคมสทฺธมฺมปฏิรูปกญฺจ ปริยตฺติสทฺธมฺมปฏิรูปกญฺจ. ตตฺถ:-
             "โอภาเส เจว ญาเณ จ   ปีติยา จ วิกมฺปติ
              ปสฺสทฺธิยา สุเข เจว     เยหิ จิตฺตํ ปเวธติ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม.,อิ. ปพฺพชฺชา จ      ๒ ฉ.ม. ปิ-สทฺโท น ทิสฺสติ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๒๒๓.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=12&page=223&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=12&A=4984&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=12&A=4984&modeTY=2&pagebreak=1#p223