![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย สํ.อ. (สารตฺถ.๒) หน้าที่ ๒๔๒.
๓. ปิณฺฑสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๔] มํสปิณฺฑวตฺถุสฺมึ สากุณิโกติ สกุเณ คเหตฺวา วิกฺกิณนกาเล
นิปฺปกฺขจมฺเม ๑- มํสปิณฺฑมตฺเต กตฺวา วิกฺกิณนฺโต ชีวิตํ กปฺเปสิ, เตนสฺส นรกา
จวนกาเล มํสปิณฺโฑว นิมิตฺตํ อโหสิ. โส มํสปิณฺฑเปโต ชาโต. ตติยํ.
๔. นิจฺฉวิสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๕] นิจฺฉวิวตฺถุสฺมึ ตสฺส โอรพฺภิกสฺส เอฬเก วธิตฺวา ๒- นิจฺจมฺเม
กตฺวา กปฺปิตชีวิตสฺส ปุริมนเยเนว นิจฺจมฺมํ เอฬกสรีรํ นิมิตฺตํ อโหสิ. โส
นิจฺฉวิเปโต ชาโต. จตุตฺถํ.
๕. อสิโลมสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๖] อสิโลมวตฺถุสฺมึ โส สูกริโก ทีฆรตฺตํ นิวาปวุฏฺเฐ ๓- สูกเร อสินา
วธิตฺวา ๒- ทีฆรตฺตํ ชีวิตํ กปฺเปสิ, ตสฺส อุกฺขิตฺตาสิกภาโวว นิมิตฺตํ อโหสิ.
ตสฺมา อสิโลมเปโต ชาโต. ปญฺจมํ.
๖. สตฺติสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๗] สตฺติโลมวตฺถุสฺมึ โส มาควิโก เอกํ มิคญฺจ สตฺติญฺจ คเหตฺวา วนํ
คนฺตฺวา ตสฺส มิคสฺส สมีปํ อาคนฺตฺวา ฐิเต ๔- มิเค สตฺติยา วิชฺฌิตฺวา มาเรสิ,
ตสฺส สตฺติยา วิชฺฌนกภาโวเยว นิมิตฺตํ อโหสิ. ตสฺมา สตฺติโลมเปโต ชาโต. ฉฏฺฐํ.
๗. อุสุโลมสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๘] อุสุโลมวตฺถุสฺมึ การณิโกติ ราชาปราธิเก อเนกาหิ การณาหิ
ปีเฬตฺวา อวสาเน กณฺเฑน วิชฺฌิตฺวา มารณกปุริโส. โส กิร "อมุกสฺมึ ปเทเส
@เชิงอรรถ: ๑ ก. นิปฺปตฺตจมฺเม ๒ ฉ.ม.,อิ. วธิตฺวา วธิตฺวา
@๓ ฉ.ม.,อิ. นิวาปปุฏฺเฐ ๔ ฉ.ม.,อิ. อาคตาคเต
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๒๔๒.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=12&page=242&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=12&A=5356&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=12&A=5356&modeTY=2&pagebreak=1#p242
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๔๒.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]