อรรถกถาเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๒)
หน้าที่ ๒๙๔.

สุตฺตํ อปฺปฏิพาเหตฺวา สุตฺตเมว ปมาณํ กตฺตพฺพํ. ฉฏฺฐํ อุตฺตานตฺถเมว.
ปญฺจมฉฏฺฐานิ.
                      ๗-๑๐. อนุธมฺมสุตฺตาทิวณฺณนา
    [๓๙-๔๒] สตฺตเม ธมฺมานุธมฺมปฏิปนฺนสฺสาติ นวนฺนํ โลกุตฺตรธมฺมานํ
อนุโลมธมฺมํ ปุพฺพภาคปฏิปทํ ปฏิปนฺนสฺส. อยมนุธมฺโมติ อยํ อนุโลมธมฺโม โหติ.
นิพฺพิทาพหุโลติ อุกฺกณฺฐณพหุโล หุตฺวา. ปริชานาตีติ ตีหิ ปริญฺญาหิ ปริชานาติ.
ปริมุจฺจตีติ อุกฺกณฺฐณพหุโล มคฺคกฺขเณ อุปฺปนฺนาย ปหานปริญฺญาย ปริมุจฺจติ. เอวํ
อิมสฺมึ สุตฺเต มคฺโคว ๑- กถิโต โหติ, ตถา อิโต ปเรสุ ตีสุ. อิธ ปน อนุปสฺสนา
อนิยมิตา, เตสุ นิยมิตา. ตสฺมา อิธาปิ สา ตตฺถ นิยมิตวเสเนว นิยเมตพฺพา.
น หิ สกฺกา ตีสุ อญฺญตรํ อนุปสฺสนํ วินา นิพฺพินฺทิตุํ ปริชานิตุํ วาติ.
สตฺตมาทีนิ.
                        นตุมฺหากวคฺโค จตุตฺโถ.
                         ---------------
                           ๕. อตฺตทีปวคฺค
                        ๑. อตฺตทีปสุตฺตวณฺณนา
    [๔๓] อตฺตทีปวคฺคสฺส ปฐเม อตฺตทีปาติ อตฺตานํ ทีปํ ตาณํ เลณํ
คตึ ปรายนํ ปติฏฺฐํ กตฺวา วิหรถาติ อตฺโถ. อตฺตสรณาติ อิทํ ตสฺเสว เววจนํ.
อนญฺญสรณาติ อิทํ อญฺญสฺส สรณํ ปฏิกฺเขปวจนํ. น อญฺโญ อญฺญสฺส
สรณํ โหติ อญฺญสฺส วายาเมน อญฺญสฺส สมิชฺฌนโต วุตฺตมฺปิ เจตํ:-
@เชิงอรรถ: ๑ สี. มคฺโค


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๒๙๔.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=12&page=294&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=12&A=6470&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=12&A=6470&modeTY=2&pagebreak=1#p294