อรรถกถาเล่มที่ ๑๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๒)
หน้าที่ ๓๗๙.

เวทิตพฺโพ. เนกฺขมฺมนินฺนนฺติ นวโลกุตฺตรธมฺมนินฺนํ. จิตฺตนฺติ
สมถวิปสฺสนาจิตฺตํ. อภิญฺญาสจฺฉิกรณีเยสุ ธมฺเมสูติ ปจฺจเวกฺขณญาเณน
อภิชานิตฺวา สจฺฉิกาตพฺเพสุ ฉฬภิญฺญาธมฺเมสุ, เอกํ ธมฺมํ วา คณฺหนฺเตน
เนกฺขมฺมนฺติ คเหตพฺพํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.
                      กิเลสสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                        ----------------
                          ๗. สาริปุตฺตสํยุตฺต
                      ๑-๙. วิเวกชสุตฺตาทิวณฺณนา
    [๓๓๒-๓๔๐] สาริปุตฺตสํยุตฺตสฺส ปฐเม น เอวํ โหตีติ อหงฺการมมงฺการานํ
ปหีนตฺตา เอวํ น โหติ. ทุติยาทีสุ เอเสว นโย. ปฐมาทีนิปิ.
                        ๑๐. สุจิมุขีสุตฺตวณฺณนา
    [๓๔๑] ทสเม สุจิมุขีติ เอวํนามิกา. อุปสงฺกมีติ เถรํ อภิรูปํ ทสฺสนียํ
สุวณฺณวณฺณํ สมนฺตปาสาทิกํ ทิสฺวา "อิมินา สทฺธึ ปริหาสํ กริสฺสามี"ติ
อุปสงฺกมิ. อถ เถเรน ตสฺมึ วจเน ปฏิกฺขิตฺเต "อิทานิสฺส วาทํ อาโรเปสฺสามี"ติ
มญฺญมานา เตนหิ สมณ อุพฺภมุโข ๑- ภุญฺชสีติ อาห. ทิสามุโขติ จตุทฺทิสามุโข,
จตสฺโส ทิสา โอโลเกนฺโตติ อตฺโถ. วิทิสามุโขติ จตสฺโส วิทิสา โอโลเกนฺโต.
    วตฺถุวิชฺชาติรจฺฉานวิชฺชายาติ วตฺถุวิชฺชาสงฺขาตาย ติรจฺฉานวิชฺชาย
วตฺถุวิชฺชา นาม ลาพุวตฺถุกุมฺภณฺฑวตฺถุมูลกวตฺถุอาทีนํ วตฺถูนํ ผลสมฺปตฺติการณ-
กาลชานนุปาโย. มิจฺฉาชีเวน ชีวิกํ กปฺเปนฺตีติ เตเนว
@เชิงอรรถ: ๑ สี. อุทฺธํมุโข


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๓๗๙.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=12&page=379&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=12&A=8335&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=12&A=8335&modeTY=2&pagebreak=1#p379