อรรถกถาเล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๙๗.

อปรินิพฺพายนฺตสฺส ยาวตายุกํ ฐิตกาโล, มหาวาเต โอผุนนํ นทิยา ปวาหนํ วิย จ อุปาทินฺนกกฺขนฺธเภเทน อนุปาทิเสสาย นิพฺพานธาตุยา ปรินิพฺพุตสฺส วฏฺฏวูปสโม เวทิตพฺโพ. ปญฺจมํ. ๖. ทุติยมหารุกฺขสุตฺตวณฺณนา [๕๖] ฉฏฺเฐปิ อุปมํ ปฐมํ วตฺวา ปจฺฉา อตฺโถ วุตฺโต, อิทเมว นานตฺตํ. ฉฏฺฐํ. ๗. ตรุณรุกฺขสุตฺตวณฺณนา [๕๗-๕๙] สตฺตเม ตรุโณติ อชาตผโล. ปลิสชฺเชยฺยาติ ^๑- โสเธยฺย. ปํสุํ ทเทยฺยาติ ถทฺธผรุสปํสุํ หริตฺวา มุทุโคมยจุณฺณมิสฺสํ มธุรปํสุํ ^๒- ปกฺขิเปยฺย. วุฑฺฒินฺติ วุฑฺฒึ อาปชฺชิตฺวา ปุปฺผูปโค ปุปฺผํ, ผลูปโค ผลํ คเณฺหยฺย. อิทํ ปเนตฺถ โอปมฺมสํสนฺทนํ:- ตรุณรุกฺโข วิย หิ เตภูมิกวฏฺฏํ, รุกฺขชคฺคโก ปุริโส วิย วฏฺฏนิสฺสิโต ปุถุชฺชโน, มูลผลสนฺตานาทีนิ ^๓- วิย ตีหิ ทฺวาเรหิ กุสลากุสลกมฺมายูหนํ, รุกฺขสฺส วุฑฺฒิอาปชฺชนํ วิย ปุถุชฺชนสฺส ตีหิ ทฺวาเรหิ กมฺมํ อายูหโต อปราปรํ วฏฺฏปฺปวตฺติ. วิวฏฺฏํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. อฏฺฐมนวมานิ อุตฺตานตฺถาเนว. สตฺตมาทีนิ. ๑๐. นิทานสุตฺตวณฺณนา [๖๐] ทสเม กุรูสุ วิหรตีติ กุรูติ เอวํ พหุวจนวเสน ลทฺธโวหาเร ชนปเท วิหรติ. กมฺมาสธมฺมํ ^๔- นาม กุรูนํ นิคโมติ เอวํนามโก กุรูนํ นิคโม, @เชิงอรรถ: ^๑ สี. ปลิสตฺเถยฺย, ฉ.ม. ปลิมชฺเชยฺย ^๒ ม.... จุณฺณมยมธุรปํสุํ @^๓ สี. มูลปลิสตฺถนาทีนิ ^๔ ม. กมฺมาสทมฺมํ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ หน้าที่ ๙๗. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=12&page=97&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=12&A=2147&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=12&A=2147&modeTY=2&pagebreak=1#p97