อรรถกถาเล่มที่ ๑๓ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๓)
หน้าที่ ๒๑๖.

                           ๓. อุทายิวคฺค
                      ๑-๒. โพธายสุตฺตาทิวณฺณนา
    [๒๐๒-๒๐๓] ตติยวคฺคสฺส ปฐเม กิตฺตาวตา นุ โข ภนฺเต โพชฺฌงฺคาติ
วุจฺจนฺตีติ ภนฺเต กิตฺตเกน นุ โข พุชฺฌนกองฺคา นาม วุจฺจนฺตีติ ปุจฺฉติ.
โพธาย สํวตฺตนฺตีติ พุชฺฌนตฺถาย สํวตฺตนฺติ. อิมสฺมึ สุตฺเต มิสฺสกโพชฺฌงฺคา
กถิตา. ทุติเย ธมฺมปริจฺเฉโท กถิโต.
                       ๓-๕. ฐานิยสุตฺตาทิวณฺณนา
    [๒๐๔-๒๐๖] ตติเย กามราคฏฺฐานิยานนฺติ กามราคสฺส การณภูตานํ
อารมฺมณธมฺมานํ. พฺยาปาทฏฺฐานิยาทีสุปิ เอเสว นโย. สกลญฺหิ อิทํ สุตฺตํ
อารมฺมเณเนว กถิตํ. ปฐมวคฺคสฺส ทุติยสุตฺเต วุตฺตปริจฺเฉโทเปตฺถ ลพฺภเตว.
จตุตฺเถ มิสฺสกโพชฺฌงฺคา กถิตา. ปญฺจเม อปริหานิเย ธมฺเมติ อปริหานิกเร
สภาวธมฺเม. ๑-
                      ๖-๗. ตณฺหกฺขยสุตฺตาทิวณฺณนา
    [๒๐๗-๒๐๘] ฉฏฺเฐ เอตทโวจาติ "อิมิสฺสํ ปริสติ นิสินฺโน อุทายิตฺเถโร
นาม อนุสนฺธิกุสโล ภิกฺขุ อตฺถิ, โส มํ ปุจฺฉิสฺสตีติ ภควตา โอสาปิตเทสนํ
ญตฺวา เทสนานุสนฺธึ ฆเฏสฺสามี"ติ ปุจฺฉนฺโต เอตํ อโวจ. วิปุลนฺติอาทิ สพฺพํ
สุภาวิตตฺตํ สนฺธาย วุตฺตํ. สุภาวิโต หิ สติสมฺโพชฺฌงฺโค วิปุโล จ มหคฺคโต
จ อปฺปมาโณ จ อพฺยาปชฺโฌ จ นาม โหติ. โส หิ ปตฺถฏตฺตา วิปุโล,
มหนฺตภาวํ คตตฺตา มหคฺคโต, วุฑฺฒิปฺปมาณตฺตา อปฺปมาโณ, นีวรณานํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. สตฺต ธมฺเม


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ หน้าที่ ๒๑๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=13&page=216&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=13&A=4691&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=13&A=4691&modeTY=2&pagebreak=1#p216