อรรถกถาเล่มที่ ๑๓ หน้าที่ ๓๐๐.

๘. พฺรหฺมสุตฺตวณฺณนา [๓๘๔] อฏฺฐเม กาเย วา ภิกฺขูติ ตสฺมึ กาเล ภิกฺขุเยว นตฺถิ, เอวํ สนฺเตปิ โย สติปฏฺฐาเน ภาเวติ, โส กิเลสภินฺทเนน ภิกฺขูเยวาติ ทสฺเสนฺโต เอวมาห. เอกายนนฺติ เอกมคฺคํ. ชาติกฺขยนฺตทสฺสีติ ขาติยา ขโยติ จ อนฺโตติ จ นิพฺพานํ, ตํ ปสฺสตีติ อตฺโถ. มคฺคํ ปชานาตีติ เอกายนสงฺขาตํ เอกมคฺคภูตํ มคฺคํ ปชานาติ. เอกายนมคฺโค วุจฺจติ ปุพฺพภาคสติปฏฺฐานมคฺโค, ตํ ปชานาตีติ อตฺโถ. ๙. เสทกสุตฺตวณฺณนา [๓๘๕] นวเม สุมฺเภสูติ เอวํนามเก ชนปเท. เมทกถาลิกาติ เอวํ อิตฺถิลิงฺควเสน ลทฺธนามํ. มมํ รุกฺข, อหํ ตํ รกฺขิสฺสามีติ เอตฺถ อยํ ตสฺส ลทฺธิ:- อาจริโย อุกฺขิตฺตวํสํ สุคฺคหิตํ อคณฺหนฺโต, อนฺเตวาสิเกน ปกฺขนฺต- ปกฺขนฺตทิสํ อคจฺฉนฺโต, สพฺพกาลํ จ วํสคฺคํ อนวโลเกนฺโต ^๑- อนฺเตวาสิกํ น รกฺขติ นาม, เอวํ อรกฺขิโต อนฺเตวาสิโก ปติตฺวา จุณฺณวิจุณฺณํ ^๒- โหติ. วํสํ ปน สุคฺคหิตํ คณฺหนฺโต, เตน ปกฺขนฺตปกฺขนฺตทิสํ คจฺฉนฺโต, สพฺพกาลํ จ วํสคฺคํ โอโลเกนฺโต ^๓- ตํ รกฺขติ นาม. อนฺเตวาสิโกปิ อิโต จิโต จ ปกฺขนฺทิตฺวา มิโค วิย กีฬนฺโต อาจริยํ น รกฺขติ นาม. เอวญฺหิ สติ ติขิณวํสโกฏิ อาจริยสฺส คลวาฏเก วา นลาเฏ วา ฐปิตา ฐิตฏฺฐานํ ภินฺทิตฺวา คจฺเฉยฺย. อาจารสมฺปนฺนตาย วํโส นมติ, ^๔- ตโต อนาเมนฺโต ตํ อากฑฺฒนฺโต วิย เอกโต ภาคิยํ กตฺวา วาตูปตฺถมฺภํ คาหาเปตฺวา สตึ สูปฏฺฐิตํ กตฺวา นิจฺจโลว นิสีทนฺโต อาจริยํ รกฺขติ นามาติ. @เชิงอรรถ: ^๑ ฉ.ม. อนุลฺโลเกนฺโต ^๒ ก. จุณฺณํ ^๓ ฉ.ม. อุลฺโลเกนฺโต

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ หน้าที่ ๓๐๐. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=13&page=300&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=13&A=6557&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=13&A=6557&modeTY=2&pagebreak=1#p300