อรรถกถาเล่มที่ ๑๓ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๓)
หน้าที่ ๕๒.

                          ๒. ขณสุตฺตวณฺณนา
    [๑๓๕] ทุติเย ฉผสฺสายตนิกา นามาติ วิสุํ ฉผสฺสายตนิกา นาม นิรโย
นตฺถิ. สพฺเพสุปีติ หิ เอกตฺตึสมหานิรเยสุ ฉทฺวารผสฺสายนปญฺญตฺติ ๑- โหติเยว.
อิทํ ปน อวีจิมหานิรยํ สนฺธาย วุตฺตํ. สคฺคาติ อิธาปิ ตาวตึสปุรเมว อธิปฺเปตํ.
กามาวจรเทวโลเก ปน เอตสฺมิมฺปิ ฉผสฺสายตนปญฺญตฺติยา ๒- อภาโว นาม
นตฺถิ. อิมินา กึ ทีเปติ? นิรเย เอกนฺตทุกฺขสมปฺปิตภาเวน เทวโลเก จ
เอกนฺตสุขสมปฺปิตตฺตา เอกนฺตขิฑฺฑารติวเสน อุปฺปนฺนปมาเทน มคฺคพฺรหฺมจริยวาสํ
วสิตุํ น สกฺกา. มนุสฺสโลโก ปน โวกิณฺณสุขทุกฺโข, อิเธว อปาโยปิ สคฺโคปิ
ปญฺญายติ. อยํ มคฺคพฺรหฺมจริยสฺส กมฺมภูมิ นาม, สา ตุเมฺหหิ ลทฺธา. ตสฺมา
เย โว อิเม มานุสฺสกา ขนฺธา ลทฺธา, เต โว ลาภา. ยํ จ โว อิทํ มนุสฺสตฺตํ
ลทฺธํ, ปฏิลทฺโธ โว พฺรหฺมจริยวาสสฺส ขโณ สมโยติ. วุตฺตมฺปิ เจตํ ๓- โปราเณหิ:-
                        "อยํ กมฺมภูมิ อิธ มคฺคภาวนา
                         ฐานานิ สํเวชนิยา พหู อิธ
                         สํเวคสํโยชนิเยสุ ๔- วตฺถุสุ
                         สํเวคชาโตว ปยุญฺช ๕- โยนิโส"ติ.
                      ๓. ปฐมรูปารามสุตฺตวณฺณนา
    [๑๓๖] ตติเย รูปสมฺมุทิตาติ รูเป สมฺมุทิตา ปโมทิตา. ทุกฺขาติ ทุกฺขิตา.
สุโขติ นิพฺพานสุเขน สุขิโต. เกวลาติ สกลา. ยาวตตฺถีติ วุจฺจตีติ ยตฺตกา
@เชิงอรรถ: ๑ ก.....ผสฺสปฏิวิญฺญตฺติ
@๒ สี.,ก. ฉผสฺสายตเน สติ วิญฺญตฺติยา     ๓ ฉ.ม. เหตํ
@๔ ก. สํเวคสํโยชนิเยสุ             ๕ ม. ปยุชฺช


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ หน้าที่ ๕๒.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=13&page=52&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=13&A=1111&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=13&A=1111&modeTY=2&pagebreak=1#p52