อรรถกถาเล่มที่ ๑๓ ภาษาบาลี อักษรไทย
สํ.อ. (สารตฺถ.๓)
หน้าที่ ๓๖๑.

                      ๗. เวฬุทฺวาเรยฺยสุตฺตวณฺณนา
    [๑๐๐๓] สตฺตเม เวฬุทฺวารนฺติ คามทฺวาเร ปเวณิอาคตสฺส เวฬุคจฺฉสฺส
อตฺถิตาย เอวํลทฺธนาโม คาโม. อตฺตุปนายิกนฺติ อตฺตนิ อุปเนตพฺพํ. สมฺผภาเสนาติ
อมนฺตภาเสน. สมฺผปฺปลาปภาเสนาติ สมฺผปฺปลาปสมฺภาเสน, นิรตฺถเกน
อญฺญาณวจเนนาติ อตฺโถ.
                   ๘-๙. ปฐมคิญฺชกาวสถสุตฺตาทิวณฺณนา
    [๑๐๐๔-๕] อฏฺฐเม ญาติเกติ เอกํ ตฬากํ นิสฺสาย ทฺวินฺนํ จูฬปิติมหาปิติปุตฺตานํ
เทฺว คามา, เตสุ ๑- เอกสฺมึ คามเก. คิญฺชกาวสเถติ อิฏฺฐกามเย
อาวสเถ. โอรมฺภาคิยานนฺติ เหฏฺฐาภาคิยานํ, กามภเวเยว ปฏิสนฺธิคฺคาหาปกานนฺติ
อตฺโถ. โอรนฺติ ลทฺธนาเมหิ วา ตีหิ มคฺเคหิ ปหาตพฺพานีติปิ โอรมฺภาคิยานิ.
ตตฺถ กามจฺฉนฺโท พฺยาปาโทติ อิมานิ เทฺว สมาปตฺติยา วา อวิกฺขมฺภิตานิ
มคฺเคน วา อสมุจฺฉินฺนานิ นิพฺพตฺติวเสน อุทฺธํภาคํ ๒- รูปภวํ อรูปภวํ วา
คนฺตุํ น เทนฺติ. สกฺกายทิฏฺฐิอาทีนิ ตีณิ ตตฺถ นิพฺพตฺตมฺปิ อาเนตฺวา
ปุน อิเธว นิพฺพตฺตาเปนฺตีติ สพฺพานิปิ โอรมฺภาคิยาเนว. อนาวตฺติธมฺโมติ
ปฏิสนฺธิวเสน อนาคมนสภาโว.
    ราคโทสโมหานํ ตนุตฺตาติ เอตฺถ กทาจิ ๓- อุปฺปตฺติยา จ ปริยุฏฺฐานมนฺทตาย
จาติ เทฺวธาปิ ตนุภาโว เวทิตพฺโพ. สกทาคามิสฺส หิ ปุถุชฺชนานํ วิย
อภิณฺหํ ราคาทโย น อุปฺปชฺชนฺติ, กทาจิ กรหจิ อุปฺปชฺชนฺติ. อุปฺปชฺชมานา
จ น ปุถุชฺชนานํ วิย พหลพหลา อุปฺปชฺชนฺติ, มกฺขิกปตฺตํ วิย ตนุกา
อุปฺปชฺชนฺติ. ทีฆภาณกติปิฏกมหาสีวตฺเถโร ปนาห "ยสฺมา สกทาคามิสฺส
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ญาติเกติ ลทฺธนามเก        ๒ ม. ลทฺธภาวํ    ๓ ก. เอกทาปิ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ หน้าที่ ๓๖๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=13&page=361&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=13&A=7870&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=13&A=7870&modeTY=2&pagebreak=1#p361