อรรถกถาเล่มที่ ๑๔ หน้าที่ ๒๕๕.

ปฏิลทฺธสทฺโธ ปพฺพชิ. โส อุปสมฺปนฺนกาลโต ปฏฺฐาย วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปตฺวา นิจฺจกาลํ ปฏิสมฺภิทาสุเยว ^๑- จิณฺณวสี หุตฺวา ปญฺหํ ปุจฺฉนฺโต ปฏิสมฺภิทาสุเยว ปุจฺฉิ. ^๒- อถ นํ สตฺถา อปรภาเค มหาเวทลฺลสุตฺตํ ^๓- อตฺถุปฺปตฺตึ กตฺวา ปฏิสมฺภิทาปฺปตฺตานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ. ตติยวคฺควณฺณนา. --------------- @เชิงอรรถ: ^๑ ฉ.ม. ปฏิสมฺภิทาสุ ^๒ ฉ.ม.,อิ. ปุจฺฉติ ^๓ ม.มู. ๑๒/๔๔๙/๔๐๑

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๔ หน้าที่ ๒๕๕. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=14&page=255&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=14&A=6076&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=14&A=6076&modeTY=2&pagebreak=1#p255