![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๔ ภาษาบาลี อักษรไทย องฺ.อ. (มโนรถ.๑) หน้าที่ ๔๓๑.
สุตฺตํ อตฺถุปฺปตฺติยํ วุตฺตํ. กตรอตฺถุปฺปตฺติยนฺติ? นวกนิปาเต ๑- สตุปฺปาท-
สุตฺตอตฺถุปฺปตฺติยํ. ๒- ตถาคโต หิ ตํ อตฺถํ ๓- กเถนฺโต "นว ปุคฺคลา นิรยโต
มุตฺตา, ติรจฺฉานโยนิโต มุตฺตา, ปิตฺติวิสยโต มุตฺตา"ติ ๔- กเถสิ. อถสฺส เอตทโหสิ
"สเจ โข ปน เม ปุตฺตา อิทํ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา ขีณนิรยมฺหา ขีณติรจฺฉานโยนิกา
ขีณปิตฺติวิสยา ขีณาปายทุคฺคติวินิปาตาติ มญฺญมานา อุปริมคฺคผลตฺถาย วายมิตุํ
น มญฺเญยฺยุํ, เตสํ สํเวคํ ชเนสฺสามี"ติ สํเวคชนนตฺถํ "เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว"ติ
อิมํ สุตฺตมารภิ. ตตฺถ อปฺปมตฺตโกติ โถกมตฺตโก ปริตฺตปฺปมาโณ, อนฺตมโส กุสคฺเคนปิ
คเหตฺวา อุปสิงฺฆิยมาโน ทุคฺคนฺโธว โหติ. อปฺปมตฺตกํปิ ภวํ น วณฺเณมีติ
อปฺปมตฺตกํปิ กาลํ ภเว ปฏิสนฺธึ น วณฺเณยฺยามิ. ๕- อิทานิ สอุปมํ ๖- ทสฺเสนฺโต
อาห อนฺตมโส อจฺฉราสงฺฆาตมตฺตํปีติ. เอตฺถ ๗- สพฺพนฺติเมน ปริจฺเฉเทน เทฺว
องฺคุลิโย เอกโต กตฺวา ปหรณมตฺตํปิ กาลนฺติ วุตฺตํ โหติ. เสสํ สพฺพตฺถ
อุตฺตานตฺถเมวาติ.
ตติยวคฺควณฺณนา.
----------
@เชิงอรรถ: ๑ องฺ.นวก. ๒๓/๒๑๖(๑๒)/๓๙๑ สอุปาทิเสสสุตฺต (สฺยา) ๒ นวกนิปาเต จ
@สอุปาทิเสสสุตฺตนฺติ ปาโฐ ทิสฺสติ ๓ สี. สุตฺตํ
@๔ องฺ.นวก. ๒๓/๒๑๖/๓๙๕ ๕ ฉ.ม. วณฺณยามิ ๖ ฉ.ม. อิทานิสฺส อุปมํ ๗ ฉ.ม. อยํ
@ปาโฐ น ทิสฺสติ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๔ หน้าที่ ๔๓๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=14&page=431&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=14&A=10297&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=14&A=10297&modeTY=2&pagebreak=1#p431
จบการแสดงผล หน้าที่ ๔๓๑.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]