![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๕ ภาษาบาลี อักษรไทย องฺ.อ. (มโนรถ.๒) หน้าที่ ๑๕๗.
๒. ทุติยปณฺณาสก
๖. ๑. พฺราหฺมณวคฺค
๑. ปฐมเทฺวพฺราหฺมณสุตฺตวณฺณนา
[๕๒] พฺราหฺมณวคฺคสฺส ปฐเม ชิณฺณาติ ชราชิณฺณา. วุฑฺฒาติ วโยวุฑฺฒา.
มหลฺลกาติ ชาติมหลฺลกา. อทฺธคตาติ ตโย อทฺเธ ๑- อติกฺกนฺตา. วโยอนุปฺปตฺตาติ
ปจฺฉิมวยํ ๒- อนุปฺปตฺตา. เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสูติ ปุตฺตทาเร อตฺตโน วจนํ
อกโรนฺเต ทิสฺวา "สมณสฺส โคตมสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา นิยฺยานิกํ มคฺคํ
คเวเสสฺสามา"ติ จินฺเตตฺวา อุปสงฺกมึสุ.
มยมสฺสุ โภ โคตม พฺราหฺมณาติ โภ โคตม มยํ พฺราหฺมณา น ขตฺติยา
นามจฺจา น คหปติกาติ พฺราหฺมณภาวํ ชานาเปตฺวา ชิณฺณาติอาทิมาหํสุ.
อกตภีรุตาณาติ อกตภยปริตฺตาณา. อวสฺสยภูตํ ปติฏฺฐานกมฺมํ อเมฺหหิ น กตนฺติ
ทสฺเสนฺติ. ตคฺฆาติ เอกํสตฺเถ นิปาโต, สมฺปฏิจฺฉนตฺเถ วา. เอกนฺเตน ตุเมฺห
เอวรูปา, อหมฺปิ โข เอกํ สมฺปฏิจฺฉามีติ จ ทสฺเสติ. อุปนียตีติ อุปสํหรียติ.
อยํ หิ ชาติยา ชรํ อุปนียติ, ชราย พฺยาธึ, พฺยาธินา มรณํ, มรเณน ปุน
ชาตึ. เตน วุตฺตํ "อุปนียตี"ติ.
อิทานิ ยสฺมา เต พฺราหฺมณา มหลฺลกตฺตา ปพฺพชิตฺวาปิ วตฺตํ ปูเรตุํ
น สกฺขิสฺสนฺติ, ตสฺมา เน ปญฺจสุ สีเลสุ ปติฏฺฐาเปนฺโต ภควา โยธ กาเยน
สญฺญโมติ อาห. ตตฺถ กาเยน สญฺญโมติ กายทฺวาเรน สํวโร. เสเสสุปิ เอเสว
นโย. ตํ ตสฺส เปตสฺสาติ ตํ ปุญฺญํ ตสฺส ปรโลกํ คตสฺส ตายนฏฺเฐน ตาณํ
นิลียนฏฺเฐน ๓- เลณํ ปติฏฺฐานฏฺเฐน ทีโป อวสฺสยนฏฺเฐน สรณํ อุตฺตมคติวเสน
ปรายนญฺจ โหตีติ ทสฺเสติ. คาถา อุตฺตานตฺถาเยว. เอวํ เต พฺราหฺมณา ตถาคเตน
ปญฺจสุ สีเลสุ สมาทปิตา ยาวชีวํ ปญฺจ สีลานิ รกฺขิตฺวา สคฺเค นิพฺพตฺตึสุ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ตโย วเย ๒ ฉ.ม. ตติยํ วยํ ๓ สี. ลียนฏฺเฐน
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ หน้าที่ ๑๕๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=15&page=157&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=15&A=3580&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=15&A=3580&modeTY=2&pagebreak=1#p157
จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๕๗.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]