อรรถกถาเล่มที่ ๑๕ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๒)
หน้าที่ ๒๗๐.

                         ๖. กฏุวิยสุตฺตวณฺณนา
     [๑๒๙] ฉฏฺเฐ โคโยคมิลกฺขสฺมินฺติ ๑- คาวีนํ วิกฺกยฏฺฐาเน อุฏฺฐิตมิลกฺขสฺส
สนฺติเก. ริตฺตสฺสาทนฺติ ๒- ฌานสุขาภาเวน ริตฺตสฺสาทํ. พาหิรสฺสาทนฺติ ๓-
กามคุณสุขวเสน พาหิรสฺสาทํ. กฏุวิยนฺติ อุจฺฉิฏฺฐํ. อามคนฺเธติ โกธสงฺขาเต
วิสฺสคนฺเธ. ๔- อวสฺสุตนฺติ ตินฺตํ. มกฺขิกาติ กิเลสมกฺขิกา. นานุปติสฺสนฺตีติ
อุฏฺฐาย น อนุพนฺธิสฺสนฺติ. นานฺวาสฺสวิสฺสนฺตีติ อนุพนฺธิตฺวา น ขาทิสฺสนฺติ.
สํเวคมาปาทีติ โสตาปนฺโน ชาโต.
     กฏุวิยกโตติ อุจฺฉิฏฺฐกโต. อารกา โหตีติ ทูเร โหติ. วิฆาตสฺเสว ภาควาติ
ทุกฺขสฺเสว ภาคี. จเรตีติ จรติ คจฺฉติ. ๕- ทุมฺเมโธติ ทุปฺปญฺโญ. อิมสฺมึ สุตฺเต
วฏฺฏเมว กถิตํ, คาถาสุปิ วฏฺฏวิวฏฺฏนฺติ. ๖- สตฺตเม วฏฺฏเมว ภาสิตํ.
                       ๘. ทุติยอนุรุทฺธสุตฺตวณฺณนา
     [๑๓๑] อฏฺฐเม อิทนฺเต มานสฺมินฺติ อยํ เต นววิเธน วฑฺฒิตมาโนติ
อตฺโถ. อิทนฺเต อุทฺธจฺจสฺมินฺติ อิทํ ตว อุทฺธจฺจํ จิตฺตสฺส อุทฺธตภาโว. อิทนฺเต
กุกฺกุจฺจสฺมินฺติ อิทํ ตว กุกฺกุจฺจํ.
                        ๙. ปฏิจฺฉนฺนสุตฺตวณฺณนา
     [๑๓๒] นวเม วหนฺตีติ ๗- นิยฺยนฺติ. ปฏิจฺฉนฺโน วหตีติ ปฏิจฺฉนฺโนว
หุตฺวา นิยฺยาติ. วิวโฏ วิโรจตีติ เอตฺถ เอกโต อุภโต อตฺตโต สพฺพตฺถกโตติ
จตุธา ๘- วิวฏตา เวทิตพฺพา. ตตฺถ เอกโต วิวฏํ  นาม อสาธารณสิกฺขาปทํ.
อุภโต วิวฏํ นาม สาธารณสิกฺขาปทํ. อตฺตโต วิวฏํ นาม ปฏิลทฺธธมฺมคุโณ.
สพฺพตฺถกโต วิวฏํ ๙-  นาม เตปิฏกํ พุทฺธวจนํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. โคโยคปิลกฺขสฺมินฺติ  ๒ สี. ริตฺตาสนฺติ   ๓ สี. พาหิราสนฺติ
@๔ ฉ.ม. อามคนฺเธนาติ โกธสงฺขาเตน วิสฺสคนฺเธน  ๕ สี. ปเรตีติ คจฺฉติ
@๖ ฉ.ม. วฏฺฏวิวฏฺฏํ กถิตนติ  ๗ ฉ.ม. อาวหนฺตีติ   ๘ ฉ.ม.,อิ. จตุพฺพิธา
@๙ ฉ.ม. สพฺพตฺถกวิวฏํ, อิ. สพฺพตฺถ วิวฏํ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ หน้าที่ ๒๗๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=15&page=270&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=15&A=6262&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=15&A=6262&modeTY=2&pagebreak=1#p270