อรรถกถาเล่มที่ ๑๕ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๒)
หน้าที่ ๑๕๘.

                     ๒. ทุติยเทฺวพฺราหฺมณสุตฺตวณฺณนา
     [๕๓] ทุติเย ภาชนนฺติ ยงฺกิญฺจิ ภณฺฑกํ. เสสํ ปฐเม วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.
                     ๓. อญฺญตรพฺราหฺมณสุตฺตวณฺณนา
     [๕๔] ตติเย สมฺโมทนียนฺติ สมฺโมทชนนึ. สารณียนฺติ สริตพฺพยุตฺตกํ.
วีติสาเรตฺวาติ ปริโยสาเปตฺวา. กิตฺตาวตาติ กิตฺตเกน. สนฺทิฏฺฐิโก ธมฺโม โหตีติ
สามํ ปสฺสิตพฺโพ โหติ. อกาลิโกติ น กาลนฺตเร ผลทายโก. เอหิปสฺสิโกติ "เอหิ
ปสฺสา"ติ เอวํ ทสฺเสตุํ สกฺกาติ อาคมนียปฏิปทํ ปุจฺฉติ. โอปนยิโกติ ๑- อตฺตโน
จิตฺตํ อุปเนตพฺโพ. ปจฺจตฺตํ เวทิตพฺโพติ สามํเยว ชานิตพฺโพ. วิญฺญูหีติ
ปณฺฑิเตหิ. ปริยาทินฺนจิตฺโตติ อาทินฺนคหิตปรามฏฺฐจิตฺโต หุตฺวา. เจเตตีติ
จินฺเตติ. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมว. อิมสฺมึ ปน สุตฺเต พฺราหฺมเณน โลกุตฺตรมคฺโค
ปุจฺฉิโต, สตฺถาราปิ โสเยว กถิโต. โส หิ สามํ ปสฺสิตพฺพตาย ๒- สนฺทิฏฺฐิโก
นามาติ.
                       ๔. ปริพฺพาชกสุตฺตวณฺณนา
     [๕๕] จตุตฺเถ พฺราหฺมณปริพฺพาชโกติ พฺราหฺมณชาติโก ปริพฺพาชโก, น ขตฺติยาทิ-
ชาติโก. อตฺตตฺถมฺปีติ ทิฏฺฐธมฺมิกสมฺปรายิกํ โลกิยโลกุตฺตรมิสฺสกํ อตฺตโน
อตฺถํ.
                         ๕. นิพฺพุตสุตฺตวณฺณนา
     [๕๖] ปญฺจเม อกาลิกนฺติ น กาลนฺตเร ปตฺตพฺพํ. โอปนยิกนฺติ ปฏิปตฺติยา
อุปคนฺตพฺพํ.
                       ๖. ปโลกสุตฺตวณฺณนา
     [๕๗] ฉฏฺเฐ อาจริยปาจริยานนฺติ อาจริยานญฺเจว ๓- อาจริยาจริยานญฺจ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. โอปเนยฺยิโกติ     ๒ ฉ.ม. ปสฺสิตพฺพตฺตา  ๓ ม. อาทิอาจริยานญฺเจว


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ หน้าที่ ๑๕๘.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=15&page=158&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=15&A=3603&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=15&A=3603&modeTY=2&pagebreak=1#p158