![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๕ ภาษาบาลี อักษรไทย องฺ.อ. (มโนรถ.๒) หน้าที่ ๒๖๕.
๒. ภณฺฑนสุตฺตวณฺณนา
[๑๒๕] ทุติเย ปชหึสูติ ปชหนฺติ. พหุลมกํสูติ ปุนปฺปุนํ กโรนฺติ. อิธาปิ
ตโย วิตกฺกา มิสฺสกาว กถิตา.
๓. โคตมกเจติยสุตฺตวณฺณนา
[๑๒๖] ตติเย โคตมเก เจติเยติ โคตมกยกฺขสฺส ภวเน. ตถาคโต หิ ปฐมโพธิยํ
วีสติ วสฺสานิ กทาจิ จาปาเล เจติเย, กทาจิ สารนฺทเท ๑- กทาจิ พหุปุตฺเต,
กทาจิ สตฺตมฺเพติ ๒- เอวํ เยภุยฺเยน เทวาลเยสุเยว ๓- วิหาสิ. อิมสฺมึ ปน
กาเล เวสาลึ อุปนิสฺสาย โคตมกสฺส ยกฺขสฺส ภวนฏฺฐาเน ๔- วิหาสิ. เตน วุตฺตํ
"โคตมเก เจติเย"ติ. เอตทโวจาติ เอตํ "อภิญฺญายาหนฺ"ติอาทิกํ สุตฺตนฺตํ อโวจ.
อิทญฺจ ปน ภควาตา สุตฺตํ อตฺถุปฺปตฺติยํ วุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ. กตรํ ๕-
อตฺถุปฺปตฺติยนฺติ? มูลปริยายอตฺถุปฺปตฺติยํ. ๖- สมฺพหุลา กิร พฺราหฺมณปพฺพชิตา
อตฺตนา อุคฺคหิตพุทฺธวจนํ นิสฺสาย ชานนมทํ อุปฺปาเทตฺวา ธมฺมสฺสวนคฺคํ น คจฺฉนฺติ
"สมฺมาสมฺพุทฺโธ กเถนฺโต อเมฺหหิ ญาตเมว กเถสฺสติ, โน อญฺญาตนฺ"ติ. ภิกฺขู
ตถาคตสฺส อาโรเจสุํ. สตฺถา เต ภิกฺขู ปกฺโกสาเปตฺวา มุขปฏิญฺญํ คเหตฺวา
มูลปริยายํ เทเสสิ. เต ภิกฺขู เทสนาย เนว อาคตฏฺฐานํ น คตฏฺฐานํ
อทฺทสํสุ. อปสฺสนฺตา "สมฺมาสมฺพุทฺโธ `มยฺหํ กถา นิยฺยาตี'ติ มุขสมฺปตฺตเมว
กเถตี"ติ จินฺตยึสุ. สตฺถา เตสํ มนํ ชานิตฺวา อิมํ สุตฺตนฺตํ อารภิ.
ตตฺถ อภิญฺญายาติ "อิเม ปญฺจกฺขนฺธา ทฺวาทสายตนานิ อฏฺฐารส ธาตุโย
พาวีสตินฺทฺริยานิ จตฺตาริ สจฺจานิ นว เหตู สตฺต ผสฺสา สตฺต เวทนา สตฺต
@เชิงอรรถ: ๑ ม. อานนฺเท ๒ ฉ.ม. กทาจิ โคตมเกติ
@๓ ฉ.ม.,อิ. เทวกุเลสุเยว ๔ สี.,อิ. วสนฏฺฐาเน
@๕ ฉ.ม.,อิ. กตฺรอตฺถุปฺปตฺติยนฺติ ๖ ม.มู. ๑๒/๑/๑ มูลปริยายสุตฺต
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ หน้าที่ ๒๖๕.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=15&page=265&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=15&A=6142&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=15&A=6142&modeTY=2&pagebreak=1#p265
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๖๕.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
![]()