อรรถกถาเล่มที่ ๑๕ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๒)
หน้าที่ ๓๖๘.

ปน วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺโต โคณสทิโส ปุคฺคโล กถิโตติ เวทิตพฺโพ. ฉฏฺเฐ สพฺพํ
อุตฺตานตฺถเมว.
                       ๗. ขิปฺปนิสนฺติสุตฺตวณฺณนา
     [๙๗] สตฺตเม ขิปฺปนิสนฺตีติ ขิปฺปนิสามโน ๑- สีฆํ ชานิตุํ สมตฺโถ. สุตานญฺจ
ธมฺมานนฺติ สุตปคุณานํ ๒- ตนฺติธมฺมานํ. อตฺถุปปริกฺขีติ อตฺถํ อุปปริกฺขโก.
อตฺถมญฺญาย ธมฺมมญฺญายาติ อฏฺฐกถญฺจ ปาลิญฺจ ชานิตฺวา. ธมฺมานุธมฺมปฏิปนฺโน
โหตีติ นวนฺนํ โลกุตฺตรธมฺมานํ อนุรูปธมฺมภูตํ สสีลกํ ปุพฺพภาคปฏิปทํ ปฏิปนฺโน
โหติ. โน จ กลฺยาณวาโจ โหตีติ น สุนฺทรวจโน โหติ. น กลฺยาณวากฺกรโณติ
น สุนฺทรวจนโฆโส โหติ. โปริยาติอาทีหิ สทฺธึ โนกาโร โยเชตพฺโพเยว.
คุณปริปุณฺณาย อปลิพุทฺธาย อโทสาย อคฺคลิตปทพฺยญฺชนาย อตฺถํ วิญฺญาเปตุํ
สมตฺถาย   วาจาย สมนฺนาคโต น โหตีติ อตฺโถ. อิมินา อุปาเยน สพฺพตฺถ
อตฺโถ เวทิตพฺโพ.
                        ๘. อตฺตหิตสุตฺตวณฺณนา
     [๙๘-๙๙] อฏฺฐมํ ปุคฺคลชฺฌาสยวเสนาปิ ทสพลสฺส เทสนาญาณวิลาเสนาปิ
กถิตํ, นวมํ ปญฺจเวรวเสน วุตฺตํ.
                        ๑๐. โปตลิยสุตฺตวณฺณนา
     [๑๐๐] ทสเม  กาเลนาติ ยุตฺตปฺปยุตฺตกาเลน. ขมตีติ  รุจฺจติ. ยทิทํ ตตฺร
ตตฺร กาลญฺญุตาติ ยา เอสา ตตฺถ ตตฺถ กาลํ ชานนา. ตํ ตํ กาลํ
ญตฺวา หิ อวณฺณารหสฺส อวณฺณกถนํ  วณฺณารหสฺส จ วณฺณกถนํ ปณฺฑิตานํ
ปกตีติ ทสฺเสติ.
                         อสุรวคฺโค ปญฺจโม.
                        ทุติยปณฺณาสโก นิฏฺฐิโต.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ขิปฺปํ นิสามนา                ๒ สี.,ก. ธตานญฺจ ธมฺมาหนฺติ ธตปคุณานํ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ หน้าที่ ๓๖๘.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=15&page=368&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=15&A=8493&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=15&A=8493&modeTY=2&pagebreak=1#p368