อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๑๑๕.

ยสฺมึ ฐาเน สกลํ วฏฺฏทุกฺขํ นิรุชฺฌติ, ตํ อมตมหานิพฺพานํ เต ภิกฺขู
ชานนฺตีติ. อิมสฺมึ สุตฺเต ฉ อนุตฺตริยานิ มิสฺสกานิ กถิตานีติ.
                        อนุตฺตริยวคฺโค ตติโย.
                        ----------------
                       ๔. เสขปริหานิยวคฺค ๑-
                         ๑. เสขสุตฺตวณฺณนา
     [๓๑] จตุตฺถสฺส ปฐเม เสขสฺสาติ สตฺตวิธสฺส เสขสฺส. ปุถุชฺชเน ปน
วตฺตพฺพเมว นตฺถิ. ปริหานายาติ อุปริคุเณหิ ปริหานาย. ๒-
                     ๒-๓. อปริหานสุตฺตทฺวยวณฺณนา
     [๓๒-๓๓] ทุติเย สตฺถุคารวตาติ สตฺถริ ครุภาโว. ธมฺมคารวตาติ
นววิธโลกุตฺตรธมฺเม ครุภาโว. สํฆคารวตาติ สํเฆ ครุภาโว. สิกฺขาคารวตาติ ตีสุ
สิกฺขาสุ ครุภาโว. ๓- อปฺปมาทคารวตาติ อปฺปมาเท ครุภาโว. ปฏิสนฺถาร-
คารวตาติ ธมฺมามิสวเสน ทุวิเธ ปฏิสนฺถาเร ครุภาโว. สตฺถา ๔- ครุ อสฺสาติ
สตฺถุครุ. ธมฺโม ๕- ครุ อสฺสาติ ธมฺมครุ. ติพฺพคารโวติ พหลคารโว. ปฏิสนฺถาเร
คารโว อสฺสาติ ปฏิสนฺถารคารโว. ตติเย สปฺปติสฺโสติ สเชฏฺฐโก สคารโว.
หิโรตฺตปฺปํ ปเนตฺถ มิสฺสกํ กถิตํ.
                     ๔. มหาโมคฺคลฺลานสุตฺตวณฺณนา
     [๓๔] จตุตฺเถ ติสฺโส นาม ภิกฺขูติ เถรสฺเสว สทฺธิวิหาริโก. มหิทฺธิโก
มหานุภาโวติ อิชฺฌนฏฺเฐน มหตี อิทฺธิ อสฺสาติ มหิทฺธิโก. อนุผรณฏฺเฐน
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. เทวตาวคฺค  ๒ สี. อุปรูปริคุเณหิ ปริหานาย, ฉ.ม. อุปรูปริคุณปริหานาย
@๓ ก. คารวกรณํ  ๔ ก. สตฺถริ  ๕ ก. ธมฺเม


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๑๑๕.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=115&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=2579&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=2579&modeTY=2&pagebreak=1#p115