อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๒๖๘.

                        ๗. ๒. ภูมิจาลวคฺค ๑-
                         ๑. อิจฺฉาสุตฺตวณฺณนา
     [๖๑] สตฺตมสฺส ปฐเม ปวิวิตฺตสฺสาติ กายวิเวเกน วิวิตฺตสฺส.
นิรายตฺตวุตฺติโนติ กตฺถจิ อนายตฺตวุตฺติโน วิปสฺสนากมฺมิกสฺส. ลาภายาติ
จตุปจฺจยลาภาย. โสจี จ  ปริเทวี จาติ โสกี จ ปริเทวี จ. ๒- โสจิจฺจ
ปริเทวิจฺจาติปิ ปาโฐ. จุโต จ สทฺธมฺมาติ ตํขณํเยว วิปสฺสนาสทฺธมฺมา จุโต.
อิมสฺมึ สุตฺเต วฏฺฏวิวฏฺฏํ กถิตํ.
                          ๒. อลํสุตฺตวณฺณนา
      [๖๒] ทุติเย อลํ อตฺตโน อลํ ปเรสนฺติ อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หิตปฏิปตฺติยํ
สมตฺโถ ปริยตฺโต อนุจฺฉวิโก. ขิปฺปนิสนฺตีติ ขิปฺปํ อุปธาเรติ ขนฺธธาตุอายตนาทีสุ
กถิยมาเนสุ เต ธมฺเม ขิปฺปํ ชานาตีติ อตฺโถ. อิมสฺมึ สุตฺเต สมถวิปสฺสนา
กถิตา. ปุคฺคลชฺฌาสเยน ปน เทสนาวิลาเสน เจตํ มตฺถกโต ปฏฺฐาย เหฏฺฐา
โอตรนฺตํ กถิตนฺติ.
                        ๓. สงฺขิตฺตสุตฺตวณฺณนา
     [๖๓] ตติเย เอวเมวาติ นิกฺการเณเนว. ยถา วา อยํ ยาจติ, เอวเมว.
โมฆปุริสาติ มูฬหปุริสา ตุจฺฉปุริสา. อชฺเฌสนฺตีติ ยาจนฺติ. อนุพนฺธิตพฺพนฺติ
อิริยาปถานุพนฺธเนน ๓- อนุพนฺธิตพฺพํ มํ น วิชหิตพฺพํ มญฺญนฺติ. อาชานนตฺถํ
อปสาเทนฺโต เอวมาห. เอส กิร ภิกฺขุ โอวาเท ทินฺเนปิ ปมาทเมวานุยุญฺชติ,
ธมฺมํ สุตฺวา ตตฺเถว วสติ, น สมณธมฺมํ กาตุํ อิจฺฉติ. ตสฺมา ภควา เอวํ
อปสาเทตฺวา ปุน ยสฺมา โส อรหตฺตสฺส อุปนิสฺสยสมฺปนฺโน, ตสฺมา ตํ โอวทนฺโต
@เชิงอรรถ: ๑ ก. จาลวคฺค  ๒ ก. โสจิ จ ปริเทวิ จาติ โสโก จ ปริเทโว จ
@๓ ฉ.ม. อิริยาปถานุคมเนน


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๒๖๘.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=268&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=6019&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=6019&modeTY=2&pagebreak=1#p268