อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๕๔.

อิโต ปรํปิ เอเสว นโย. น สกฺโกติ จิตฺตํ สมาทหิตุนฺติ อารมฺมเณ จิตฺตํ
สมฺมา ฐเปตุํ น สกฺโกติ. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว. อิมสฺมึ ปน สุตฺเต วฏฺฏวิวฏฺฏํ
กถิตนฺติ เวทิตพฺพํ.
                         ๑๐. โสตสุตฺตวณฺณนา
     [๑๔๐] ทสเม ทุรุตฺตานนฺติ น สุฏฺฐุ วุตฺตานํ โทสวเสน ปวตฺติตานํ
ผรุสวจนานํ. ทุราคตานนฺติ ทุกฺขุปฺปาทนากาเรน โสตทฺวารํ อาคตานํ. วจนปถานนฺติ
วจนานํ.  ทุกฺขานนฺติ ทุกฺขมานํ. ติพฺพานนฺติ ๑- พหลานํ ตาปนสภาวานํ
วา. ขรานนฺติ ผรุสานํ. กฏุกานนฺติ ติขิณานํ. อสาตานนฺติ อมธุรานํ
อมนาปานนฺติ มนํ อปฺปายิตุํ วฑฺเฒตุํ อสมตฺถานํ. ปาณหรานนฺติ ชีวิตหรานํ.
ยา สา ทิสาติ สพฺพสงฺขารสมถาทิวเสน ธมฺเม ๒- ทิสฺสติ อวทิสฺสตีติ ๓- นิพฺพานํ
ทิสาติ เวทิตพฺพํ. ยสฺมา ปน ตํ อาคมฺม สพฺเพ สงฺขารา สมถํ คจฺฉนฺติ,
ตสฺมา สพฺพสงฺขารสมโถติ วุตฺตํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมว. อิมสฺมึ ปน สุตฺเต
สีลสมาธิปญฺญา มิสฺสิกา กถิตาติ.
                         ราชวคฺโค จตุตฺโถ.
                         --------------
                         ๑๕. ๕. ติกณฺฑกีวคฺค
                       ๑. อวชานาติสุตฺตวณฺณนา
     [๑๔๑] ปญฺจมสฺส ปฐเม สํวาเสนาติ เอกโตวาเสน. อาเทยฺยมุโขติ ๔- อาทิยนมุโข,
คหณมุโขติ อตฺโถ. ตเมนํ ทตฺวา อวชานาตีติ "อยํ ทินฺนํ ปฏิคฺคเหตุเมว
ชานาตี"ติ เอวํ อวมญฺญติ. ตเมนํ สํวาเสน อวชานาตีติ อปฺปมตฺตเก กิสฺมิญฺจิเทว
@เชิงอรรถ: ๑ ก. ติปฺปานนฺติ  ๒ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ
@๓ ฉ.ม. อปทิสฺสตีติ  ๔ สี. อาทิยฺยมุโขติ, ม. อาทิยมุโขติ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๕๔.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=54&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=1204&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=1204&modeTY=2&pagebreak=1#p54