อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๗๑.

                         ๑๙. ๔. อรญฺญวคฺค
                        ๑. อารญฺญิกสุตฺตวณฺณนา
     [๑๘๑] จตุตฺถสฺส ปฐเม มนฺทตฺตา โมมูหตฺตาติ เนว สมาทานํ ชานาติ, น อานิสํสํ.
อตฺตโน ปน มนฺทตฺตา โมมูหตฺตา อญฺญาเณเนว อารญฺญโก โหติ. ปาปิจฺโฉ
อิจฺฉาปกโตติ "อรญฺเญ เม วิหรนฺตสฺส `อยํ อารญฺญโก'ติ จตุปจฺจเยน สกฺการํ
กริสฺสนฺติ, `อยํ ภิกฺขุ ลชฺชี ปวิวิตฺโต'ติอาทีหิ จ คุเณหิ สมฺภาวิสฺสนฺตี"ติ ๑-
เอวํ ปาปิกาย อิจฺฉาย ฐตฺวา ตายเอว อิจฺฉาย อภิภูโต หุตฺวา อารญฺญโก
โหติ. อุมฺมาทวเสน อรญฺญํ ปวิสิตฺวา วิหรนฺโต ปน อุมฺมาทา จิตฺตกฺเขปา
อารญฺญโก นาม โหติ. วณฺณิตนฺติ อิทํ อารญฺญกงฺคํ นาม พุทฺเธหิ จ
พุทฺธสาวเกหิ จ วณฺณิตํ ปสตฺถนฺติ อารญฺญโก โหติ. อิทมตฺถิตนฺติ อิมาย
กลฺยาณาย ปฏิปตฺติยา อตฺโถ เอตสฺสาติ อิทมตฺถิ, อิทมตฺถิโน ภาโว อิทมตฺถิตา.
ตํ อิทมตฺถิตํเยว นิสฺสาย, น อญฺญํ กิญฺจิ โลกามิสนฺติ อตฺโถ. เสสเมตฺถ
อิโต ปเรสุ จ อุตฺตานตฺถเมวาติ. ๒-
                         อรญฺญวคฺโค จตุตฺโถ.
                         ---------------
                        ๒๐. ๕. พฺราหฺมณวคฺค
                         ๑. โสณสุตฺตวณฺณนา
     [๑๙๑] ปญฺจมสฺส ปฐเม พฺราหฺมณธมฺมาติ พฺราหฺมณสภาวา. สุนเขสูติ
กุกฺกุเรสุ. เนว กิณนฺติ น วิกฺกิณนฺตีติ น คณฺหนฺตา กิณนฺติ, น ททนฺตา
วิกฺกิณนฺติ. สมฺปิเยเนว สํวาสํ สมฺพนฺธาย ๓- สมฺปวตฺเตนฺตีติ ปิยา ปิยํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สมฺภาเวสฺสนฺตีติ  ๒ ฉ.ม. อุตฺตานตฺถเมว  ๓ สี. สํสคฺคตฺถาย


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๗๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=71&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=1580&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=1580&modeTY=2&pagebreak=1#p71