อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๙๐.

นครสฺส นิคฺคณฺหนตฺถาย อิมํ สุตฺตํ อารภิ. ตตฺถ วิสมาติ น สมตลา. พหุรชาติ
วาตสฺส ปหรณกาเล อุทฺธเตน รชกฺขนฺเธน ปริโยนทฺธา วิย โหติ. เสสํ สพฺพตฺถ
อุตฺตานเมวาติ.
                        อกฺโกสกวคฺโค ทุติโย.
                        ----------------
                        ๒๓. ๓. ทีฆจาริกวคฺค
                      ๑. ปฐมทีฆจาริกสุตฺตวณฺณนา
     [๒๒๑] ตติยสฺส ปฐเม อนวฏฺฐจาริกนฺติ อววฏฺฐิตจาริกํ. ๑- สุตํ น
ปริโยทเปตีติ ยมฺปิสฺส สุตํ อตฺถิ, ตํ ปริโยทเปตุํ น สกฺโกติ. สุเตเนกจฺเจน
อวิสารโท โหตีติ โถกโถเกน สุเตน วิชฺชมาเนนาปิ ญาเณน โสมนสฺสปฺปตฺโต
น โหติ. สมวฏฺฐจาเรติ สมวฏฺฐิตจาเร. ทุติยํ อุตฺตานตฺถเมว.
                      ๓-๔. อตินิวาสสุตฺตาทิวณฺณนา
     [๒๒๓-๒๒๔] ตติเย พหุภณฺโฑติ พหุปริกฺขาโร. พหุเภสชฺโชติ สปฺปินวนีตาทีนํ
พหุตาย พหุเภสชฺโช อพฺยตฺโตติ อพฺยาสตฺโต. ๒- สํสฏฺโฐติ ปญฺจวิเธน
สํสคฺเคน สํสฏฺโฐ หุตฺวา. อนนุโลมิเกนาติ สาสนสฺส อนนุจฺฉวิเกน. จตุตฺเถ
วณฺณมจฺฉรีติ คุณมจฺฉรี. ธมฺมมจฺฉรีติ ปริยตฺติมจฺฉรี.
                       ๕-๖. กุลูปกสุตฺตาทิวณฺณนา
     [๒๒๕-๒๒๖] ปญฺจเม อนามนฺตจาเร อาปชฺชตีติ "นิมนฺติโต สภตฺโต
สมาโน สนฺตํ ภิกฺขุํ อนาปุจฺฉา ปุเรภตฺตํ วา ปจฺฉาภตฺตํ วา กุเลสุ จาริตฺตํ
อาปชฺเชยฺยา"ติ สิกฺขาปเท ๓- วุตฺตํ อาปตฺตึ อาปชฺชติ. รโห นิสชฺชายาติอาทีนิปิ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อนวตฺถิตจาริกํ  ๒ ฉ.ม. พฺยตฺโตติ พฺยาสตฺโต
@๓ วิ. มหาวิ. ๒/๒๙๙/๒๕๗ จาริตฺตสิกฺขาปท


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๙๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=90&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=2006&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=2006&modeTY=2&pagebreak=1#p90