อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๑๒๖.

โกธมาโนติ โกโธ จ มาโน จ. โลภธมฺมาติ โลโภเยว. วจีสงฺขาราติ ^๑- อลฺลาปสลฺลาปวเสน วจนาเนว. โย วา ปนสฺส มาทิโสติ โย วา ปน อญฺโญปิ มยา สทิโส สมฺมาสมฺพุทฺโธเยว อสฺส, โส ปุคฺคเลสุ ปมาณํ คเณฺหยฺยาติ อตฺโถ. ขญฺญตีติ คุณขณนํ ปาปุณาติ. อิเม โข อานนฺท ฉ ปุคฺคลาติ เทฺว โสรตา, เทฺว อธิคตโกธมานโลภธมฺมา, เทฺว อธิคตโกธมานวจี- สงฺขาราติ อิเม ฉ ปุคฺคลา. คตินฺติ ญาณคตึ. เอกงฺคหีนาติ เอเกน ^๒- คุณงฺเคน หีนา. ปูรโณ สีเลน วิเสสี อโหสิ, อิสิทตฺโต ปญฺญาย. ปูรณสฺส สีลํ อิสิทตฺตสฺส ปญฺญาฏฺฐาเน ฐิตํ, อิสิทตฺตสฺส ปญฺญา ปูรณสฺส สีลฏฺฐาเน ฐิตาติ. ๓. อิณสุตฺตวณฺณนา [๔๕] ตติเย ทาลิทฺทิยนฺติ ทลิทฺทภาโว. กามโภคิโนติ กาเม ภุญฺชนกสตฺตสฺส. อสฺสโกติ อตฺตโน สนฺตเกน รหิโต. อนทฺธิโกติ น อทฺโธ. ^๓- อิณํ อาทิยตีติ ชีวิตุํ อสกฺโกนฺโต อิณํ อาทิยติ. วฑฺฒึ ปฏิสฺสุณาตีติ ทาตุํ อสกฺโกนฺโต วฑฺฒึ ทสฺสามีติ ปฏิชานาติ. อนุจรนฺติปิ นนฺติ ปริสมชฺฌคณมชฺฌาทีสุ อาตปฏฺฐปนปํสุโอกิรณาทีหิ วิปฺปการํ ปาเปนฺตา ปจฺฉโต ปจฺฉโต อนุพนฺธนฺติ. สทฺธา นตฺถีติ โอกปฺปนสทฺธามตฺตกมฺปิ นตฺถิ. หิริ นตฺถีติ หิริยนาการ- มตฺตกมฺปิ นตฺถิ. โอตฺตปฺปํ นตฺถีติ ภายนากรมตฺตกมฺปิ นตฺถิ. วิริยํ นตฺถีติ กายิกวิริยมตฺตกมฺปิ นตฺถิ. ปญฺญา นตฺถีติ กมฺมสฺสกตปญฺญามตฺตกมฺปิ นตฺถิ. อิณาทานสฺมึ วทามีติ อิณคฺคหณํ วทามิ. มา มํ ชญฺญูติ ^๔- มา มํ ชานาตุ. ทาลิทฺทิยํ ทุกฺขนฺติ ธนทลิทฺทภาโว ทุกฺขํ. กามลาภาภิชปฺปินนฺติ กามลาภํ ปฏฺเฐนฺตานํ. ปาปกมฺมํ วินิพฺพโยติ ปาปกมฺมวฑฺฒโก. สํสปฺปตีติ ปริปฺผนฺทติ. ชานนฺติ ชานนฺโต. ยสฺส วิปฺปฏิสารชาติ เย อสฺส วิปฺปฏิสารโต ชาตา. โยนิมญฺญตรนฺติ เอกํ ติรจฺฉานโยนึ. ททํ จิตฺตํ ปสาทยนฺติ จิตฺตํ ปสาเทนฺโต ททมาโน. @เชิงอรรถ: ^๑ สี. วจีสํสาราติ ^๒ ฉ.ม. เอเกเกน @^๓ สี. อนาฬฺหิโยติ น อฑฺโฒ, ม. อนาฬิโกติ อนโฬ, ฉ. อนาฬฺหิโกติ น อฑฺโฒ @^๔ สี. ชญฺญาติ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๑๒๖. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=126&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=2835&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=2835&modeTY=2&pagebreak=1#p126