![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย องฺ.อ. (มโนรถ.๓) หน้าที่ ๓๔๑.
เมตฺตูปหารนฺติ เมตฺตาสมฺปยุตฺตกายิกวาจสิกอุปหารํ. กตญฺญุตนฺติ อยญฺหิ
ราชา ปุพฺเพ ถูลสรีโร อโหสิ, โทณปากํ ภุญฺชติ. อถสฺส ภควา ๑-:-
"มนุชสฺส สทา สตีมโต
มตฺตํ ชานโต ลทฺธโภชเน
ตนุกสฺส ภวนฺติ เวทนา
สณิกํ ชีรติ อายุปาลยนฺ"ติ ๒-
อิมํ โอวาทํ อทาสิ. โส อิมสฺมึ โอวาเท ฐตฺวา ทิวเส ทิวเส โถกํ โถกํ หาเรตฺวา ๓-
อนุกฺกเมน นาฬิโกทนปรมตาย สณฺฐาสิ, คตฺตานิปิสฺส ตนูนิ ถิรานิ ชาตานิ. ตํ
ภควตา กตํ อุปการํ สนฺธาย "กตญฺญุตํ โข อหํ ภนฺเต กตเวทิตํ สมฺปสฺสมาโน"ติ อาห.
อริยญาเยติ สหวิปสฺสนเก มคฺเค. พุทฺธสีโลติ วุฑฺฒิสีโล. อริยสีโลติ
อโปถุชฺชนิเกหิ สีเลหิ สมนฺนาคโต. กุสลสีโลติ อนวชฺเชหิ สีเลหิ สมนฺนาคโต.
อารญฺญโกติ ชายมาโนปิ อญฺเญ ชาโต, อภิสมฺพุชฺฌมาโนปิ อรญฺเญ อภิสมฺพุทฺโธ,
เทววิมานกปฺปาย คนฺธกุฏิยา วสนฺโตปิ อรญฺเญเยว วสีติ ทสฺเสนฺโต เอวมาห. เสสํ
สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.
มหาวคฺโค ตติโย.
----------------
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ภควา ทิวเส ทิวเส โถกํ โถกํ หาปนตฺถาย ๒ สํ.ส. ๑๕/๑๒๔/๙๘ โทณปากสุตฺต
@๓ ฉ.ม. หาเปตฺวา
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๓๔๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=341&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=7672&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=7672&modeTY=2&pagebreak=1#p341
จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๔๑.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
![]()