อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๙๕.

                          ฉกฺกนิปาตวณฺณนา
                          ๑. ปฐมปณฺณาสก
                          ๑. อาหุเนยฺยวคฺค
                      ๑. ปฐมอาหุเนยฺยสุตฺตวณฺณนา
     [๑] ฉกฺกนิปาตสฺส ปฐเม อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขูติ ภิกฺขเว อิมสฺมึ สาสเน
ภิกฺขุ. เนว สุมโน โหติ น ทุมฺมโนติ อิฏฺฐารมฺมเณ ราคสหคเตน โสมนสฺเสน
น สุมโน วา อนิฏฺฐารมฺมเณ โทสสหคเตน โทมนสฺเสน น ทุมฺมโน วา
โหติ. อุเปกฺขโก วิหรติ สโต สมฺปชาโนติ มชฺฌตฺตารมฺมเณ อสมเวกฺขเณน ๑-
อญฺญานุเปกฺขาย อุเปกฺขกภาวํ อนาปชฺชิตฺวา สโต สมฺปชาโน หุตฺวา อารมฺมเณ
มชฺฌตฺโต วิหรติ. อิมสฺมึ สุตฺเต ขีณาสวสฺส สตตวิหาโร กถิโต.
                      ๒. ทุติยอาหุเนยฺยสุตฺตวณฺณนา
     [๒-๔] ทุติเย อเนกวิหิตํ อิทฺธิวิธนฺติอาทีนิ วิสุทฺธิมคฺเค วุตฺตาเนว.
อาสวานํ ขยา อนาสวนฺติ อาสวานํ ขเยน อนาสวํ, น จกฺขุวิญฺญาณาทีนํ
วิย อภาเวนาติ. อิมสฺมึ สุตฺเต ขีณาสวสฺส อภิญฺญา ปฏิปาฏิยา ๒- กถิตา.
ตติยจตุตฺเถสุ ขีณาสโว กถิโต.
                     ๕-๗. อาชานียสุตฺตตฺตยวณฺณนา
     [๕-๗] ปญฺจเม องฺเคหีติ คุณงฺเคหิ. ขโมติ อธิวาสโก. รูปานนฺติ
รูปารมฺมณานํ. วณฺณสมฺปนฺโนติ สรีรวณฺเณน สมฺปนฺโน. ฉฏฺเฐ พลสมฺปนฺโนติ
กายพเลน สมฺปนฺโน. สตฺตเม ชวสมฺปนฺโนติ ปทชเวน สมฺปนฺโน.
                     ๘-๙.  อนุตฺตริยสุตฺตาทิวณฺณนา
     [๘-๙] อฏฺฐเม อนุตฺตริยานีติ อญฺเญน อุตฺตริตเรน รหิตานิ นิรุตฺตรานิ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อสมเปกฺขเนน  ๒ ม. อภิญฺญาปฏิปาฏิ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๙๕.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=95&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=2108&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=2108&modeTY=2&pagebreak=1#p95