![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๑๙ ภาษาบาลี อักษรไทย ธ.อ.๒ อปฺปมาท-จิตฺตวคฺค หน้าที่ ๑๐๔.
พหลโต ปณฺณรสโยชนา ชยสุมนาลตฺตกปาฏลิวณฺณา ปณฺฑุกมฺพลสิลา นิพฺพตฺติ; ยตฺถ นิสินฺนกาเล อุปฑฺฒกาโย ปวิสติ, อุฏฺฐิตกาเล อุนฺนเมติ ปุน ปริปูเรติ. ๑- หตฺถี ปน เอราวโณ นาม เทวปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ. เทวโลกสฺมึ หิ ติรจฺฉานคตา น โหนฺติ; ตสฺมา โส อุยฺยานกีฬาย นิกฺขมนกาเล อตฺตภาวํ วิชหิตฺวา ทิยฑฺฒโยชนสติโก เอราวโณ นาม หตฺถี อโหสิ. โส เตตฺตึสชนานํ อตฺถาย เตตฺตึสกุมฺเภ มาเปสิ. อาวฏฺเฏน ติคาวุตปฺปมาโณ อายามโต อฑฺฒโยชนปฺปมาโณ. สพฺเพสํ มชฺเฌ สกฺกสฺส อตฺถาย สุทสฺสนํ นาม ตึสโยชนิกํ กุมฺภํ มาเปสิ. ตสฺส อุปริ ทฺวาทสโยชนิโก รตนมณฺฑโป โหติ. ตตฺถ อนฺตรนฺตรา สตฺตรตนมยา โยชนุพฺเพธา ธชา อุฏฺฐหนฺติ. ปริยนฺเต กึกิณิกชาลํ โอลมฺเพติ, ยสฺส มนฺทวาเตริตสฺส ปญฺจงฺคิกตุริยสทฺทสมฺมิสฺโส ทิพฺพคีตสทฺโท วิย สโร นิจฺฉรติ. มณฺฑปมชฺเฌ สกฺกสฺส โยชนิโก มณิปลฺลงฺโก สุปญฺญตฺโต โหติ, ตตฺถ สกฺโก นิสีทติ. เตตฺตึสเทวปุตฺตา อตฺตโน กุมฺเภ รตนปลฺลงฺเก นิสีทึสุ. เตตฺตึสาย กุมฺภานํ เอเกกสฺมึ กุมฺเภ สตฺต สตฺต ทนฺเต มาเปสิ, เตสุ เอเกโก ปณฺณาสโยชนายาโม, เอเกกสฺมึ ทนฺเต สตฺต สตฺต โปกฺขรณิโย โหนฺติ, เอเกกาย โปกฺขรณิยา สตฺต สตฺต ปทุมินิคจฺฉานิ โหนฺติ, เอเกกสฺมึ คจฺเฉ สตฺต สตฺต ปุปฺผานิ โหนฺติ, เอเกกสฺมึ ปุปฺเผ สตฺต สตฺต ปตฺตานิ โหนฺติ, เอเกกสฺมึ ปตฺเต สตฺต สตฺต เทวธีตโร นจฺจนฺติ; เอวํ @เชิงอรรถ: ๑. สี. ยุ. อูนํ ปริปูเรติ.เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๙ หน้าที่ ๑๐๔. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=19&page=104&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=19&A=2156&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=19&A=2156&modeTY=2&pagebreak=1#p104
จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๐๔.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]