![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๒) หน้าที่ ๑๙๓.
ติเวทนนฺติ ฯ
จีวรปฏิคฺคหณสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา ฯ
{๕๑๕} เตน สมเยนาติ อญฺญาตกวิญฺญตฺติสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ
อุปนนฺโท สกฺยปุตฺโตติ อสีติสหสฺสมตฺตานํ สกฺยกุลา ปพฺพชิตานํ
ภิกฺขูนํ ปฏิกิฏฺโฐ โลลชาติโก ฯ ปฏฺโฐติ เฉโก สมตฺโถ
ปฏิพโล สรสมฺปนฺโน กณฺฐมาธุริเยน สมนฺนาคโต ฯ กิสฺมึ วิยาติ
กึสุ วิย กิเลโส วิย หิโรตฺตปฺปวเสน กมฺปนํ วิย สงฺกมฺปนํ วิย
โหตีติ อตฺโถ ฯ อทฺธานมคฺคนฺติ อทฺธานสงฺขาตํ ทีฆมคฺคํ น
นครวีถิมคฺคนฺติ อตฺโถ ฯ เต ภิกฺขู อจฺฉินฺทึสูติ มุสึสุ ปตฺตจีวรานิ
เนสํ หรึสูติ อตฺโถ ฯ อนุยุญฺชาหีติ ภิกฺขุภาวํ ชานนตฺถาย ปุจฺฉ ฯ
อนุยุญฺชิยมานาติ ปพฺพชฺชา อุปสมฺปทา ปตฺตจีวราธิฏฺฐานาทีนิ
ปุจฺฉิยมานา ฯ เอตมตฺถํ อาโรเจสุนฺติ ภิกฺขุภาวํ ชานาเปตฺวา
ยฺวายํ สาเกตา สาวตฺถึ อทฺธานมคฺคํ ปฏิปนฺนาติ อาทินา นเยน
วุตฺโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ
{๕๑๗} อญฺญาตกํ คหปตึ วาติ อาทีสุ ยํ ปรโต ติเณน วา
ปณฺเณน วา ปฏิจฺฉาเทตฺวาติ วุตฺตํ ตํ อาทึ กตฺวา เอวํ
อนุปุพฺพีกถา เวทิตพฺพา ฯ สเจ โจเร ปสฺสิตฺวา ทหรา ปตฺตจีวรานิ
คเหตฺวา ปลาตา โจรา เถรานํ นิวาสนปารุปนมตฺตํเยว
หริตฺวา คจฺฉนฺติ เถเรหิ เนว ตาว จีวรํ วิญฺญาเปตพฺพํ ฯ น
สาขาปลาสํ ภญฺชิตพฺพํ ฯ อถ ทหรา สพฺพํ ภณฺฑิกํ ฉฑฺเฑตฺวา
ปลาตา โจรา เถรานํ นิวาสนปารุปนํ ตญฺจ ภณฺฑิกํ หริตฺวา
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๑๙๓.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=193&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=4047&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=4047&modeTY=2&pagebreak=1#p193
จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๙๓.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]