อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๖๘.

อติกฺกเมตพฺพา สิยา เอวญฺจ สติ ทสาหปรมํ อติเรกจีวรํ ธาเรตพฺพนฺติ ^๑- อิทํ วิรุชฺฌติ ตสฺมา ยถาวุตฺตเมว คเหตพฺพํ ฯ อญฺญํ วา อจลการณํ ลภิตฺวา ฉฑฺเฑตพฺพํ ฯ อปิจ กุรุนฺทิยํปิ นิสฺสคฺคิยาวสาเน วุตฺตํ กทา อธิฏฺฐาตพฺพา ลทฺธทิวสโต ปฏฺฐาย อนฺโตทสาเห นิฏฺฐิตา จ ปน ตสฺมึเยว อนฺโตทสาเห อธิฏฺฐาตพฺพา ยทิ นปฺปโหติ ยาว กตฺติกปุณฺณมา ปริหารํ ลภตีติ ฯ {๖๓๐} อจฺฉินฺนจีวรสฺสาติ เอตํ วสฺสิกสาฏิกเมว สนฺธาย วุตฺตํ ฯ เตสํ หิ นคฺคานํ กาโยวสฺสาปเน อนาปตฺติ ฯ เอตฺถ จ มหคฺฆํ วสฺสิกสาฏิกํ นิวาเสตฺวา นหายนฺตสฺส โจรูปทฺทโว อาปทา นาม ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ ฉสฺสมุฏฺฐานํ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ วสฺสิกสาฏิกสิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฯ {๖๓๑} เตน สมเยนาติ จีวรอจฺฉินฺทนสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ ยํปิ ตฺยาหนฺติ ยํปิ เต อหํ ฯ โส กิร มม ปตฺตจีวรอุปาหนปจฺจตฺถรณาทีนิ วหนฺโต มยา สทฺธึ จาริกํ ปกฺกมิสฺสตีติ อทาสิ ฯ เตเนวมาห ฯ อจฺฉินฺทีติ พลกฺกาเรน อคฺคเหสิ ฯ สกสญฺญาย คหิตตฺตา ปนสฺส ปาราชิกํ นตฺถิ ฯ กิลเมตฺวา คหิตตฺตา อาปตฺติ ปญฺญตฺตา ฯ {๖๓๓} สยํ อจฺฉินฺทติ นิสฺสคฺคิยํ ปาจิตฺติยนฺติ เอกํ จีวรํ เอกาพทฺธานิ จ พหูนิ อจฺฉินฺทโต เอกา อาปตฺติ ฯ เอกโต อพทฺธานิ วิสุํ ฐิตานิ จ พหูนิ อจฺฉินฺทโต สงฺฆาฏึ อาหร อุตฺตราสงฺคํ อาหราติ เอวํ @เชิงอรรถ: ^๑. วิ. มหาวิภงฺค. ๒/๓.

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๖๘. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=268&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=5635&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=5635&modeTY=2&pagebreak=1#p268