อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๙๔.

กโรนฺโตติ อนุปสมฺปนฺเนน สทฺธึ อุปสมฺปนฺโน เอกโต สชฺฌายํ กโรนฺโต เตน สทฺธึเยว ภณติ อนาปตฺติ ฯ อนุปสมฺปนฺนสฺส สนฺติเก อุทฺเทสํ คณฺหนฺตสฺสาปิ เตน สทฺธึ เอกโต ภณนฺตสฺส อนาปตฺติ ฯ อยํปิ หิ เอกโต สชฺฌายํ กโรติจฺเจว สงฺขฺยํ คจฺฉติ ฯ เยภุยฺเยน ปคุณํ คณฺฐํ ภณนฺตํ โอปาเตตีติ สเจ เอกคาถาย เอกโก ปาโท น อาคจฺฉติ เสสํ อาคจฺฉติ อยํ เยภุยฺเยน ปคุณคณฺโฐ นาม ฯ เอเตน นเยน สุตฺเตปิ เวทิตพฺโพ ฯ ตํ โอปาเตนฺตสฺส เอวํ ภณาหีติ เอกโตปิ ภณนฺตสฺส อนาปตฺติ ฯ โอสาเรนฺตํ โอปาเตตีติ สุตฺตํ อุจฺจาเรนฺตํ ปริสมชฺเฌ ปริสงฺกมานํ เอวํ วเทหีติ เตน สทฺธึ เอกโตปิ วทนฺตสฺส อนาปตฺติ ฯ ยํ ปน มหาปจฺจริยาทีสุ มยา สทฺธึ มา วทาติ วุตฺโต ยทิ วทติ อนาปตฺตีติ วุตฺตํ ฯ ตํ มหาอฏฺฐกถายํ นตฺถิ ฯ นตฺถิภาโวเยว จสฺส ยุตฺโต ฯ กสฺมา ฯ กิริยสมุฏฺฐานตฺตา ฯ อิตรถา หิ กิริยากิริยํ ภเวยฺย ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมว ฯ ปทโสธมฺมสมุฏฺฐานํ วาจโต วาจาจิตฺตโต จ สมุฏฺฐาติ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ ปทโสธมฺมสิกฺขาปทํ จตุตฺถํ ฯ {๔๙} ปญฺจมสิกฺขาปเท ฯ มุฏฺฐสฺสตี อสมฺปชานาติ ปุพฺพภาเค สติสมฺปชญฺญสฺส อกรณวเสเนตํ วุตฺตํ ฯ ภวงฺโคติณฺณกาเล ปน กุโต สติสมฺปชญฺญํ ฯ วิกุชฺชมานาติ วิปฺปลปมานา ฯ กากจฺฉมานาติ นาสาย กากสทฺทํ วิย นิรตฺถกสทฺทํ มุญฺจมานา ฯ อุปาสกาติ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๙๔. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=294&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=6184&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=6184&modeTY=2&pagebreak=1#p294