![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๒) หน้าที่ ๔๙๖.
หตฺถิอสฺสาทิปริสฺสยาภาวํ โอโลเกตุํ วฏฺฏติ ฯ นิสีทนฺเตนาปิ
โอกฺขิตฺตจกฺขุนาว นิสีทิตพฺพํ ฯ {๕๘๔} อุกฺขิตฺตกายาติ อุกฺเขเปน ฯ
อิตฺถมฺภูตลกฺขเณ กรณวจนํ ฯ เอกโต วา อุภโต วา อุกฺขิตฺตจีวโร
หุตฺวาติ อตฺโถ ฯ อนฺโตอินฺทขีลโต ปฏฺฐาย น เอวํ
คนฺตพฺพํ ฯ นิสินฺนกาเล ธมกรกํ นีหรนฺเตนาปิ จีวรํ อนุกฺขิปิตฺวาว
นีหริตพฺพนฺติ ฯ
ปฐโม วคฺโค ฯ
{๕๘๖} อุชฺชคฺฆิกายาติ มหาหสิตํ หสนฺโต ฯ วุตฺตนเยเนเวตฺถ
กรณวจนํ ฯ {๕๘๘} อปฺปสทฺโท อนฺตรฆเรติ เอตฺถ กิตฺตาวตา อปฺปสทฺโท
โหติ ฯ ทฺวาทสหตฺเถ เคเห อาทิมฺหิ สงฺฆตฺเถโร มชฺเฌ
ทุติยตฺเถโร อนฺเต ตติยตฺเถโรติ เอวํ นิสินเนสุ สงฺฆตฺเถโร
ทุติยตฺเถเรน สทฺธึ มนฺเตติ ฯ ทุติยตฺเถโร ตสฺส สทฺทญฺเจว สุณาติ
กถญฺจ ววฏฺฐเปติ ฯ ตติยตฺเถโร ปน สทฺทเมว สุณาติ กถํ
น ววฏฺฐเปติ ฯ เอตฺตาวตา อปฺปสทฺโท โหติ ฯ สเจ ปน
ตติยตฺเถโร กถํ ววฏฺฐเปติ มหาสทฺโท นาม โหตีติ ฯ
{๕๙๐} กายํ ปคฺคเหตฺวาติ นิจฺจลํ กตฺวา อุชุเกน กาเยน สเมน
อิริยาปเถน คนฺตพฺพญฺเจว นิสีทิตพฺพญฺจ ฯ {๕๙๒} พาหุํ ปคฺคเหตฺวาติ
นิจฺจลํ กตฺวา ฯ {๕๙๔} สีสํ ปคฺคเหตฺวาติ นิจฺจลํ อุชุํ ฐปยิตฺวา ฯ
ทุติโย วคฺโค ฯ
{๕๙๖-๕๙๘} ขมฺภกโต นาม กฏิยํ หตฺถํ ฐเปตฺวา กตขมฺโภ ฯ โอคุณฺฐิโตติ
สสีสํ ปารุโต ฯ {๖๐๐} อุกฺกุฏิกายาติ เอตฺถ อุกฺกุฏิกา วุจฺจติ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๔๙๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=496&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=10439&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=10439&modeTY=2&pagebreak=1#p496
จบการแสดงผล หน้าที่ ๔๙๖.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]