อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๕๒๐.

น วฏฺฏติ ฯ กถํ อนาคตํ อารพฺภ อุทฺทิสฺส อาจิกฺขนา โหติ ฯ วุตฺตนเยเนว ปเรหิ อนาจาราทีสุ กเตสุ ภิกฺขุนี โวหาริเก เอวํ วทติ อมฺหากํ อุปสฺสเย อิทญฺจีทญฺจ กโรนฺติ รกฺขํ โน เทถ อายตึ อกรณตฺถายาติ ฯ เกน เอวํ กตนฺติ วุตฺเต อสุเกน จ อสุเกน จาติ อาจิกฺขติ ฯ เอวํ อนาคตํ อารพฺภ อุทฺทิสฺส อาจิกฺขนา โหติ ฯ สาปิ น วฏฺฏติ ฯ เตสํ หิ ทณฺเฑ กเต ปุริมนเยเนว สพฺพํ ภิกฺขุนิยา คีวา ฯ เสสํ ปุริมสทิสเมว ฯ สเจ ปน โวหาริกา ภิกฺขุนีอุปสฺสเย เอวรูปํ อนาจารํ กโรนฺตานํ อิมํ นาม ทณฺฑํ กโรมาติ เภริญฺจาราเปตฺวา อาณาย อติฏฺฐมาเน ปริเยสิตฺวา ทณฺเฑนฺติ ภิกฺขุนิยา เนว คีวา น อาปตฺติ ฯ โย จายํ ภิกฺขุนีนํ วุตฺโต ภิกฺขูนํปิ เอเสว นโย ฯ ภิกฺขุโนปิ หิ อุทฺทิสฺส อาจิกฺขนา น วฏฺฏติ ฯ ยํ ตถา อาจิกฺขิเต ทณฺฑํ กโรนฺติ สพฺพํ คีวา โหติ ฯ วุตฺตนเยเนว ทณฺฑํ คณฺหาเปนฺตสฺส ปาราชิกํ ฯ โย ปน ทณฺฑํ กริสฺสนฺตีติ ชานนฺโตปิ อนุทฺทิสฺส กเถติ ฯ เต จ ปริเยสิตฺวา ทณฺฑํ กโรนฺติเยว น โทโส ฯ วิหารสีมาย รุกฺขาทีนิ ฉินฺทนฺตานํ วาสีผรสุอาทีนิ คเหตฺวา ปาสาเณหิ โกฏฺเฏตุํ น วฏฺฏติ ฯ สเจ ธารา ภิชฺชติ การาเปตฺวา ทาตพฺพา ฯ อุปธาวิตฺวา เตสํ ปริกฺขาเร คณฺหนฺติ ฯ ตํปิ น กาตพฺพํ ฯ ลหุปริวตฺตํ หิ จิตฺตํ เถยฺยเจตนาย อุปฺปนฺนาย มูลจฺเฉชฺชํปิ คจฺเฉยฺย ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ กฐินสมุฏฺฐานํ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ สตฺตรสเก ปฐมสิกฺขาปทํ ฯ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๕๒๐. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=520&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=10942&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=10942&modeTY=2&pagebreak=1#p520