![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๒) หน้าที่ ๕๓๙.
อาปตฺติ ฯ ปาเฏกฺกํ ฉฑฺเฑนฺติยา วตฺถุคณนาย อาปตฺติโย ฯ
อาณตฺติยํปิ เอเสว นโย ฯ ทนฺตกฏฺฐฉฑฺฑเนปิ ภิกฺขุนิยา
ปาจิตฺติยเมว ฯ ภิกฺขุสฺส สพฺพตฺถ ทุกฺกฏํ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ
ฉสฺสมุฏฺฐานํ กิริยากิริยํ โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ
กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ
อฏฺฐมสิกฺขาปทํ ฯ
{๘๓๐-๘๓๒} นวเม ฯ ยํ มนุสฺสานํ อุปโภคปริโภคํ โรปิตนฺติ เขตฺตํ วา
โหตุ นาฬิเกราทิอาราโม วา ยตฺถกตฺถจิ โรปิตหริตฏฺฐาเน เอตานิ
วตฺถูนิ ฉฑฺเฑนฺติยา ปุริมนเยเนว อาปตฺติเภโท เวทิตพฺโพ ฯ
เขตฺเต วา อาราเม วา นิสีทิตฺวา ภุญฺชมานา อุจฺฉุอาทีนิ ขาทติ
คจฺฉมานา อุจฺฉิฏฺโฐทกจลกาทีนิ หริตฏฺฐาเน ฉฑฺเฑติ อนฺตมโส
อุทกํ ปิวิตฺวา มตฺถกจฺฉินฺนนาฬิเกรํปิ ฉฑฺเฑติ ปาจิตฺติยเมว ฯ
ภิกฺขุโน ทุกฺกฏํ ฯ กสิตฏฺฐาเน ปน นิกฺขิตฺตพีเช ยาว องฺกุรํ น
อุฏฺฐหติ ตาว สพฺเพสํ ทุกฺกฏํ ฯ อนิกฺขิตฺตพีเชสุ เขตฺตโกณาทีสุ
วา อสญฺชาตโรปิเตสุ เขตฺตมริยาทาทีสุ วา ฉฑฺเฑตุํ วฏฺฏติ ฯ
มนุสฺสานํ กจวรฉฑฺฑนฏฺฐาเนปิ วฏฺฏติ ฯ ฉฑฺฑิตกฺเขตฺเตติ มนุสฺเสสุ
สสฺสํ อุทฺธริตฺวา คเตสุ ฉฑฺฑิตกฺเขตฺตํ นาม โหติ ตตฺเถว
วฏฺฏติ ฯ ยตฺถ ปน ลายิตํ ปุพฺพณฺณาทิ ปุน อุฏฺฐหิสฺสตีติ
รกฺขนฺติ ตตฺถ ยถาวตฺถุกเมว ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ
ฉสฺสมุฏฺฐานํ กิริยากิริยํ ฯเปฯ ติเวทนนฺติ ฯ
นวมสิกฺขาปทํ ฯ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๕๓๙.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=539&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=11343&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=11343&modeTY=2&pagebreak=1#p539
จบการแสดงผล หน้าที่ ๕๓๙.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]