อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๗๖.

วตฺถุํ อเทสาเปตฺวา กโรโต กิริยากิริยโต ฯ โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ กุฏีการสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา ฯ {๓๖๕} เตน สมเยนาติ วิหารการสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ โกสมฺพิยนฺติ เอวํนามเก นคเร ฯ โฆสิตาราเมติ โฆสิตสฺส อาราเม ฯ โฆสิตนามเกน กิร เสฏฺฐินา โส การิโต ตสฺมา โฆสิตาราโมติ วุจฺจติ ฯ ฉนฺนสฺสาติ โพธิสตฺตกาเล อุปฏฺฐากฉนฺนสฺส ฯ วิหารวตฺถุํ ภนฺเต ชานาหีติ วิหารสฺส ปติฏฺฐานฏฺฐานํ ภนฺเต ชานาหิ ฯ เอตฺถ จ วิหาโรติ น สกลวิหาโร เอโก อาวาโส ฯ เตเนวาห อยฺยสฺส วิหารํ การาเปสฺสามีติ ฯ เจติยรุกฺขนฺติ เอตฺถ จิตีกตตฺเถน เจติยํ ฯ ปูชารหานํ เทวฏฺฐานานเมตํ อธิวจนํ ฯ เจติยนฺติ สมฺมตํ รุกฺขํ เจติยรุกฺขํ ฯ คาเมน ปูชิตํ คามสฺส วา ปูชิตนฺติ คามปูชิตํ ฯ เอส นโย เสสปเทสุ ฯ อปิเจตฺถ ชนปโทติ เอกสฺส รญฺโญ รชฺเช เอโก โกฏฺฐาโส ฯ รฏฺฐนฺติ สกลรฏฺฐํ เวทิตพฺพํ ฯ สกลรฏฺฐมฺปิ หิ กทาจิ ตสฺส รุกฺขสฺส ปูชํ กโรติ ฯ เตน วุตฺตํ รฏฺฐปูชิตนฺติ ฯ เอกินฺทฺริยนฺติ กายินฺทฺริยํ สนฺธาย วทนฺติ ฯ ชีวสญฺญิโนติ สตฺตสญฺญิโน ฯ {๓๖๖} มหลฺลกนฺติ สสฺสามิกภาเวน สํยาจิกกุฏิโต มหนฺตภาโว เอตสฺส อตฺถีติ มหลฺลโก ฯ ยสฺมา วา วตฺถุํ เทสาเปตฺวา ปมาณาติกฺกเมนาปิ กาตุํ วฏฺฏติ ตสฺมา ปมาณมหนฺตตายปิ มหลฺลโก ฯ ตํ มหลฺลกํ ฯ ยสฺมา ปนสฺส ตํ ปมาณมหตฺตํ สสฺสามิกตฺตาว ลพฺภติ ตสฺมา ตทตฺถทสฺสนตฺถํ มหลฺลโก นาม วิหาโร สสฺสามิโก

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๗๖. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=76&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=1583&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=1583&modeTY=2&pagebreak=1#p76