อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๑๒๗.

ยถานุสิฏฺฐํ อปฏิปชฺชนฺโต ปทกฺขิเณน อนุสาสนึ น คณฺหาตีติ อปฺปทกฺขิณคฺคาหี อนุสาสนึ ฯ อุทฺเทสปริยาปนฺเนสูติ อุทฺเทเส ปริยาปนฺเนสุ อนฺโตคเธสุ ฯ ยสฺส สิยา อาปตฺติ โส อาวิกเรยฺยาติ เอวํ สงฺคหิตตฺตา อนฺโตปาฏิโมกฺขสฺส วตฺตมาเนสูติ อตฺโถ ฯ สหธมฺมิกํ วุจฺจมาโนติ สหธมฺมิเกน วุจฺจมาโน ฯ กรณตฺเถ อุปโยควจนํ ฯ ปญฺจหิ สหธมฺมิเกหิ สิกฺขิตพฺพตฺตา เตสํ วา สนฺตกตฺตา สหธมฺมิกนฺติ ลทฺธนาเมน พุทฺธปฺปญฺญตฺเตน สิกฺขาปเทน วุจฺจมาโนติ อตฺโถ ฯ วิรมถายสฺมนฺโต มม วจนายาติ เยน วจเนน มํ วทถ ตโต มม วจนโต วิรมถ ฯ มา มํ ตํ วจนํ วทถาตึ วุตฺตํ โหติ ฯ วเทตุ สหธมฺเมนาติ สหธมฺมิเกน สิกฺขาปเทน สหธมฺเมน วา อญฺเญนปิ ปาสาทิกภาวสํวตฺตนิเกน วจเนน วทตุ ฯ ยทิทนฺติ วุฑฺฒิการณนิทสฺสนตฺเถ นิปาโต ฯ เตน ยํ อิทํ อญฺญมญฺญสฺส หิตวจนํ อาปตฺติโต วุฏฺฐาปนญฺจ เตน อญฺญมญฺญวจเนน อญฺญมญฺญวุฏฺฐาปเนน จ สํวฑฺฒา ปริสาติ เอวํ ปริสาย วุฑฺฒิการณํ ทสฺสิตํ โหติ ฯ เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมว ฯ สมุฏฺฐานาทีนิปิ ปฐมสงฺฆเภทสทิสาเนวาติ ฯ ทุพฺพจสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา ฯ {๔๓๑} เตน สมเยน พุทฺโธ ภควาติ กุลทูสกสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ อสฺสชิปุนพฺพสุกา นามาติ อสฺสชิ เจว ปุนพฺพสุโก จ ฯ กิฏาคิริสฺมินฺติ เอวํนามเก ชนปเท ฯ อาวาสิกา โหนฺตีติ เอตฺถ อาวาโส เอเตสํ อตฺถีติ อาวาสิกา ฯ อาวาโสติ วิหาโร วุจฺจติ ฯ โส

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๑๒๗. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=127&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=2668&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=2668&modeTY=2&pagebreak=1#p127