อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๒๑.

ปญฺญตฺตสิกฺขาปทสมุจฺฉินฺทนํ วา ฯ สมาทายาติ ตํ ตํ สิกฺขาปทํ สมาทิยิตฺวา สาธุ สุฏฺฐูติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา ยถาปญฺญตฺเตสุ สพฺพสิกฺขาปเทสุ สิกฺขิสฺสามาติ ทสฺเสติ ฯ ภควา ตสฺส อารทฺธจิตฺโต ปุนปิ สาธุ สาธูติ สาธุการมกาสิ ฯ {๕๖๖} อนุญฺญาตาวุโสติ อนุญฺญาตํ อาวุโส ฯ ปิหนฺตาติ ปิหยนฺตา ฯ สนฺถตานิ อุชฺฌิตฺวาติ สนฺถเต จตุตฺถจีวรสญฺญิตาย สพฺพสนฺถตานิ อุชฺฌิตฺวา ฯ ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสีติ ภควา สนฺถตานิ วิปฺปกิณฺณานิ ทิสฺวา สทฺธาเทยฺยวินิปาตเน การณํ นตฺถิ ปริโภคูปายํ เตสํ ทสฺเสสฺสามีติ ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสิ ฯ {๕๖๗} สกึ นิวตฺถํปิ สกึ ปารุตํปีติ สกึ นิสินฺนญฺเจว นิปนฺนญฺจ ฯ สามนฺตาติ เอกปสฺสโต วฏฺฏํ วา จตุรสฺสํ วา ฉินฺทิตฺวา คหิตฏฺฐานํ ยถา วิทตฺถิมตฺตํ โหติ เอวํ คเหตพฺพํ ฯ สนฺถรนฺเตน ปน ปาลิยํ วุตฺตนเยเนว เอกเทเส วา สนฺถริตพฺพํ วิชเฏตฺวา วา มิสฺสกํ กตฺวา สนฺถริตพฺพํ เอวํ กตํ ถิรตรํ โหติ ฯ เสสํ อุตฺตานตฺถเมวาติ ฯ สมุฏฺฐานาทีนิ กิริยากิริยตฺตา อิมสฺส สิกฺขาปทสฺส เทฺวภาคสิกฺขาปทสทิสานีติ ฯ นิสีทนสนฺถตสิกฺขาปทํ สมตฺตํ ฯ อิเมสุ ปน ปญฺจสุ สนฺถเตสุ ปุริมานิ ตีณิ วินยกมฺมํ กตฺวา ปฏิลภิตฺวา ปริภุญฺชิตุํ น วฏฺฏนฺติ ปจฺฉิมานิ เทฺว วฏฺฏนฺตีติ เวทิตพฺพานิ ฯ {๕๗๑} เตน สมเยนาติ เอฬกโลมสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ อุปฺผณฺเฑสุนฺติ กิตฺตเกน เต ภนฺเต กีตานีติ อาทีนิ วทนฺตา อวหสึสุ ฯ ฐิตโกว

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๒๑. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=221&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=4638&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=4638&modeTY=2&pagebreak=1#p221