อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๔๑.

อิทนฺนาม คเหตฺวา เทหีติ อาจิกฺขติ ฯ โส เจ เฉโก โหติ ปุนปฺปุนํ อปเนตฺวา วิวเทตฺวา คณฺหาติ ตุณฺหีภูเตน ฐาตพฺพํ ฯ โน เจ เฉโก โหติ น ชานาติ คเหตุํ วาณิชโก ตํ วญฺเจติ มา คณฺหาติ วตฺตพฺโพ ฯ อิทํ อมฺหากํ อตฺถีติ อาทิมฺหิ อิทํ ปฏิคฺคหิตํ เตลํ วา สปฺปิ วา อมฺหากํ อตฺถิ อมฺหากญฺจ อญฺเญน อปฏิคฺคหิตเกน อตฺโถติ ภณติ ฯ สเจ โส ตํ คเหตฺวา อญฺญํ เทติ ปฐมํ อตฺตโน เตลํ น มินาเปตพฺพํ ฯ กสฺมา ฯ เตลนาฬิยมฺหิ อวสิฏฺฐํ เตลํ โหติ ตํ ปจฺฉา มินนฺตสฺส อปฏิคฺคหิตกํ ทูเสยฺยาติ ฯ เสสํ อุตฺตานตฺถเมว ฯ ฉสฺสมุฏฺฐานํ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ กยวิกฺกยสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา ฯ นิฏฺฐิโต จ ทุติโย วคฺโค ฯ {๕๙๘} เตน สมเยนาติ ปตฺตสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ ปตฺตวณิชฺชนฺติ คามนิคมาทีสุ วิจรนฺตา ปตฺตวณิชฺชํ วา กริสฺสนฺติ อามตฺติกาปณํ วาติ อามตฺตานิ วุจฺจนฺติ ภาชนานิ ฯ ตานิ เยสํ ภณฺฑนฺติ เต อามตฺติกา ฯ เตสํ อามตฺติกานํ อาปณํ อามตฺติกาปณํ ฯ กุลาลภณฺฑวาณิชกาปณนฺติ อตฺโถ ฯ {๖๐๒} ตโย ปตฺตสฺส วณฺณาติ ตีณิ ปตฺตสฺส ปมาณานิ ฯ อฑฺฒาฬฺหโกทนํ คณฺหาตีติ มคธนาฬิยา ทฺวินฺนํ ตณฺฑุลนาฬีนํ โอทนํ คณฺหาติ ฯ มคธนาฬี นาม อฑฺฒเตรสปลฺลา โหตีติ อนฺธกฏฺฐกถายํ วุตฺตํ ฯ สีหลทีเป ปกตินาฬี มหนฺตา ทมิฬนาฬี ขุทฺทกา

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๔๑. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=241&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=5061&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=5061&modeTY=2&pagebreak=1#p241