![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๒) หน้าที่ ๒๖๓.
น กสฺสจิปิ อาปตฺติ ฯ กสฺมา ฯ เยน ปฏิคฺคหิตํ เตน
วิสฺสชฺชิตตฺตา อิตรสฺส อปฏิคฺคหิตตฺตา ฯ วินสฺสตีติ อปริโภคํ
โหติ ฯ จตฺเตนาติ อาทีสุ เยน จิตฺเตน เภสชฺชํ จตฺตํ จ วนฺตํ
จ มุตฺตํ จ โหติ ตํ จิตฺตํ จตฺตํ วนฺตํ มุตฺตนฺติ วุจฺจติ ฯ
เตน จิตฺเตน ปุคฺคโล อนเปกฺโข วุจฺจติ ฯ เอวํ อนเปกฺโข
สามเณรสฺส ทตฺวาติ อตฺโถ ฯ อิทํ กสฺมา วุตฺตํ ฯ เอวํ
อนฺโตสตฺตาเห ทตฺวา ปจฺฉา ปฏิลภิตฺวา ปริภุญฺชนฺตสฺส
อนาปตฺติทสฺสนตฺถนฺติ มหาสุมตฺเถโร อาห ฯ มหาปทุมตฺเถโร
ปนาห นยิทํ ยาจิตพฺพํ อนฺโตสตฺตาเห ทินฺนสฺส หิ ปุน
ปริโภเค อาปตฺติเยว นตฺถิ สตฺตาหาติกฺกนฺตสฺส ปน ปริโภเค
อนาปตฺติทสฺสนตฺถมิทํ วุตฺตํ ๑- ตสฺมา เอวํ ทินฺนเภสชฺชํ สเจ
สามเณโร อภิสงฺขริตฺวา วา อนภิสงฺขริตฺวา วา ตสฺส ภิกฺขุโน
นตฺถุกมฺมตฺถํ ทเทยฺย คเหตฺวา นตฺถุกมฺมํ กาตพฺพํ ฯ สเจ
พาโล โหติ ทาตุํ น ชานาติ อญฺเญน ภิกฺขุนา วตฺตพฺโพ
อตฺถิ เต สามเณร เตลนฺติ ฯ อาม ภนฺเต อตฺถีติ ฯ อาหร
เถรสฺส เภสชฺชํ กริสฺสามาติ ฯ เอวํปิ วฏฺฏติ ฯ เสสํ
อุตฺตานตฺถเมว ฯ
กฐินสมุฏฺฐานํ อกิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ
ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ
เภสชฺชสิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฯ
@เชิงอรรถ: ๑. อิโต ปรํ อิติสทฺโท อิจฺฉิตพฺโพ.
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๒๖๓.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=263&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=5528&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=5528&modeTY=2&pagebreak=1#p263
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๖๓.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
![]()