อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๓๔๗.

ตสฺมึ ฐิโตติ อาหจฺจปาทเก มญฺเจ วา ปีเฐ วา ฐิโต อุปริ นาคทนฺตกาทีสุ ลคฺคิตกํ จีวรํ วา กิญฺจิ วา คณฺหาติ อญฺญํ วา ลคฺเคติ ตสฺสาปิ อนาปตฺติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ เอฬกโลมสมุฏฺฐานํ กายโต จ กายจิตฺตโต จ สมุฏฺฐาติ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ เวหาสกุฏีสิกฺขาปทํ อฏฺฐมํ ฯ {๑๓๕} นวมสิกฺขาปเท ฯ ยาว ทฺวารโกสาติ เอตฺถ ทฺวารโกโส นาม ปิฏฺฐิสงฺฆาฏสฺส สามนฺตา กวาฏวิตฺถารปฺปมาโณ โอกาโส ฯ มหาปจฺจริยํ ปน ทฺวารพาหโต ปฏฺฐาย ทิยฑฺฒหตฺโถติ วุตฺตํ ฯ กุรุนฺทิยํ ทฺวารสฺส อุโภสุ ปสฺเสสุ กวาฏปฺปมาณนฺติ วุตฺตํ ฯ มหาอฏฺฐกถายํ กวาฏํ นาม ทิยฑฺฒหตฺถํปิ โหติ ทฺวิหตฺถํปิ อฑฺฒเตยฺยหตฺถํปีติ วุตฺตํ ฯ ตํ สุวุตฺตํ ฯ ตเทว หิ สนฺธาย ภควตา ปิฏฺฐิสงฺฆาฏสฺส สามนฺตา หตฺถปาสาติ อยํ อุกฺกฏฺฐปริจฺเฉโท กโต ฯ อคฺคลฏฺฐปนายาติ สกวาฏทฺวารพนฺธฏฺฐปนาย สกวาฏสฺส ทฺวารพนฺธสฺส นิจฺจลภาวตฺถายาติ อตฺโถ ฯ ทฺวารฏฺฐปนายาติ อิทํปิ หิ ปทภาชนํ อิมเมวตฺถํ สนฺธาย ภาสิตํ ฯ อยํ ปเนตฺถ อธิปฺปาโย ฯ กวาฏํ หิ ลหุปริวตฺตกํ วิวรณกาเล ภิตฺตึ อาหนติ ปิทหนกาเล ทฺวารพนฺธํ เตน อาหนเนน ภิตฺติ กมฺปติ ตโต มตฺติกา จลติ จลิตฺวา สิถิลา วา โหติ ปตติ วา ฯ เตนาห ภควา ยาว ทฺวารโกสา อคฺคลฏฺฐปนายาติ ฯ ตตฺถ กิญฺจาปิ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๓๔๗. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=347&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=7305&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=7305&modeTY=2&pagebreak=1#p347