อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๓๘๒.

ยถาสุขํ อาหราเปตพฺพโต ตสฺมา พฺยญฺชนํ อนาทิยิตฺวา อตฺถเมว ทสฺเสตุํ คิหิสมารมฺโภ นาม ญาตกา วา โหนฺติ ปวาริตา วาติ วุตฺตํ ฯ {๑๙๕} ปกติปฏิยตฺตนฺติ ปกติยา ตสฺเสว ภิกฺขุโน อตฺถาย ปฏิยาทิตํ โหติ เถรสฺส ทสฺสามาติ ฯ มหาปจฺจริยํ ปน ตสฺส อญฺญสฺสาติ อวตฺวา ภิกฺขูนํ ทสฺสามาติ ปฏิยตฺตํ โหตีติ อวิเสเสน วุตฺตํ ฯ {๑๙๗} ปญฺจ โภชนานิ ฐเปตฺวา สพฺพตฺถ อนาปตฺตีติ ยาคุขชฺชกผลาผเล สพฺพตฺถ ภิกฺขุนีปริปาจิเตปิ อนาปตฺติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ ปฐมปาราชิกสมุฏฺฐานํ กายจิตฺตโต สมุฏฺฐาติ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ ปริปาจนสิกฺขาปทํ นวมํ ฯ {๑๙๘} ทสมสิกฺขาปเท ฯ สพฺโพ ปาลิอตฺโถ จ วินิจฺฉโย จ ทุติยอนิยเต วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺโพ ฯ อิทํ หิ สิกฺขาปทํ ทุติยานิยเตน จ อุปริ อุปนนฺทสฺส จตุตฺถสิกฺขาปเทน จ สทฺธึ เอกปริจฺเฉทํ ฯ อตฺถุปฺปตฺติวเสน ปน วิสุํ ปญฺญตฺตนฺติ ฯ รโหนิสชฺชสิกฺขาปทํ ทสมํ ฯ สมตฺโต วณฺณนากฺกเมน ภิกฺขุนีวคฺโค ตติโย ฯ {๒๐๓} โภชนวคฺคสฺส ปฐมสิกฺขาปเท ฯ อาวสถปิณฺโฑติ อาวสเถ ปิณฺโฑ ฯ สมนฺตา ปริกฺขิตฺตํ อทฺธิกคิลานคพฺภินีปพฺพชิตานํ ยถานุรูปํ ปญฺญตฺตมญฺจปีฐํ อเนกคพฺภปฺปมุขปริจฺเฉทํ อาวสถํ กตฺวา ตตฺถ ปุญฺญกามตาย ปิณฺโฑ ปญฺญตฺโต โหติ ฯ ยาคุภตฺตเภสชฺชาทิ สพฺพํ เตสํ เตสํ ทานตฺถาย ฐปิตํ โหตีติ อตฺโถ ฯ ภิยฺโยปีติ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๓๘๒. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=382&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=8051&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=8051&modeTY=2&pagebreak=1#p382