อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๔๘๓.

กตฺวาติ เอตฺถ รูปนฺนาม อนฺโตภณฺฑิกาย ภณฺฑํ ฯ ตสฺมา ภณฺฑิกํ โอมุญฺจิตฺวา คเณตฺวา เอตฺตกา กหาปณา วา ชาตรูปรชตํ วาติ สลฺลกฺเขตพฺพํ ฯ นิมิตฺตนฺติ ลญฺฉนาทิ ฯ ตสฺมา ลญฺฉิตาย ภณฺฑิกาย มตฺติกาลญฺฉนนฺติ วา ลาขาลญฺฉนนฺติ วา นีลปิโลติกาย ภณฺฑิกา กตาติ วา เสตปิโลติกาย กตาติ วา เอวมาทิ สพฺพํ สลฺลกฺเขตพฺพํ ฯ ภิกฺขู ปฏิรูปาติ ลชฺชิโน กุกฺกุจฺจกา ฯ โลลชาติกานํ หิ หตฺเถ ฐเปตุํ น ลพฺภติ ฯ โย ปน เนว ตมฺหา อาวาสา ปกฺกมติ น สามิเก ปสฺสติ เตนาปิ อตฺตโน จีวราทิมูลํ น กาตพฺพํ ฯ ถาวรํ ปน เสนาสนํ วา เจติยํ วา โปกฺขรณี วา กาเรตพฺพา ฯ สเจ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน สามิโก อาคจฺฉติ อุปาสก ตว สนฺตเกน อิทํ นาม กตํ อนุโมทาหีติ วตฺตพฺโพ ฯ สเจ อนุโมทติ อิจฺเจตํ กุสลํ โน เจ อนุโมทติ มม ธนํ เทถาติ โจเทติเยว อญฺญํ สมาทเปตฺวา ทาตพฺพํ ฯ {๕๐๗} รตนสมฺมตํ วิสฺสาสํ คณฺหาตีติอาทีสุ อามาสเมว สนฺธาย วุตฺตํ ฯ อนามาสํ น วฏฺฏติเยว ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ ฉสฺสมุฏฺฐานํ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ รตนสิกฺขาปทํ ทุติยํ ฯ {๕๐๘} ตติยสิกฺขาปเท ฯ ติรจฺฉานกถนฺติ อริยมคฺคสฺส ติรจฺฉานภูตํ กถํ ฯ ราชกถนฺติ ราชปฏิสํยุตฺตํ กถํ ฯ โจรกถาทีสุปิ เอเสว นโย ฯ {๕๑๒} สนฺตํ ภิกฺขุนฺติ เอตฺถ ยํ วตฺตพฺพํ ตํ จาริตฺตสิกฺขาปเท

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๔๘๓. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=483&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=10189&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=10189&modeTY=2&pagebreak=1#p483